Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2019
Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2019
Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2019
Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019
Από το βιβλίο "Ο Νόμιμος Κηδεμόνας" της Ειρήνης Φ. Φώτη.
Οι τόποι, όπου οι άνθρωποι δεν κατοικούν σε αυτούς, αποκτούν μία παράξενη μυρωδιά εγκατάλειψης και συνάμα αναπαράγουν την εικόνα αλαργινών, αόρατων πια συμβάντων, κάνοντας τον νου όσων εισβάλουν απρόσκλητοι στην μακροχρόνια σιωπή τους να ανατριχιάσει από συγκίνηση και θαυμασμό αντίκρυ στα σημάδια της χαμένης ζωτικότητας και της αλλοτινής τους μεγαλοπρέπειας.
Οι αίθουσες των δεξιώσεων ήταν δύο πολυτελείς, θεόρατοι χώροι, που ο ένας επικοινωνούσε με τον άλλο διαδοχικά μέσω μιας ψηλής, δίφυλλης θύρας. Στην δυτική τους πλευρά υπήρχαν τεράστια, αλλεπάλληλα, καφασωτά παράθυρα, που επέτρεπαν στο απόφωτο να τρυπώνει στα σπλάγχνα τους και να φωτίζει ασθενικά τις καλαίσθητες ταπισερί, οι οποίες στόλιζαν την στερεή λιθοδομή τους. Τα πάντα ήταν σκεπασμένα με λευκά σεντόνια για να προστατεύονται από το αδίστακτο πέρασμα του χρόνου και την ανελέητη επιδρομή της σκόνης, ενώ τα πελώρια τζάκια που έχασκαν σαν ανοιχτά στόματα απόκοσμων πλασμάτων στις εσοχές των μεγάλων τοίχων, έμοιαζαν να περιμένουν ανυπόμονα κάποιον να τα πλησιάσει, για να του ψιθυρίσουν όλα εκείνα τα γεγονότα, που είχαν δει να εξελίσσονται μπροστά τους και να του αφηγηθούν όλες αυτές τις ιστορίες, τις οποίες είχαν κρυφακούσει να λέγονται ανάμεσα στις συντροφιές. Διηγήσεις σοβαρές, ανάλαφρες, χαρούμενες ή ερωτικές που είχαν πια σβήσει μαζί με τους πρωταγωνιστές τους, αντιλαλώντας όμως ακόμη στα αυτιά εκείνων που με την φαντασία τους ήθελαν να τις αφουγκραστούν.
Κεφάλαιο Ζ΄, Το Τραγούδι της ζωής. Ειρήνη Φ. Φώτη, 2019.
Για παραγγελία e-book πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο
Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017
OLIVE OIL BATTLES ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3 - ΜΕΣΣΗΝΙΑ
Ποια περιοχή της Ελλάδας παράγει το καλύτερο ελαιόλαδο;
Την απάντηση καλούνται να δώσουν οι ίδιοι οι παραγωγοί
μέσα από ξεκαρδιστικά βίντεο στο πλαίσιο των Oil Olive Battles
στο Foodz.gr
Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2017
ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
Η μεσογειακή διατροφή, που είναι πλούσια σε παρθένο ελαιόλαδο, μπορεί να βελτιώσει περαιτέρω τα προστατευτικά για την καρδιά οφέλη της «καλής» χοληστερίνης, δηλαδή της υψηλής πυκνότητας λιπροπρωτεΐνης (HDL).
Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε νέα ισπανική επιστημονική έρευνα, σύμφωνα με την οποία όσοι ακολουθούν τη μεσογειακή διατροφή, διευκολύνουν την «καλή» χοληστερίνη να γίνει ακόμη πιο καλή.
Τα υψηλά επίπεδα τόσο της «κακής» χοληστερίνης ή της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (LDL), όσο και των τριγλυκεριδίων (των λιπιδίων του αίματος) σχετίζονται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Από την άλλη, η «καλή» χοληστερίνη (HDL) σχετίζεται με μειωμένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Η λειτουργική προστατευτική ικανότητα της «καλής» χοληστερίνης έχει εξίσου μεγάλη σημασία με το επίπεδό της, δηλαδή πόσο υψηλή είναι σε έναν άνθρωπο. Όμως, προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η HDL δεν «δουλεύει» εξίσου καλά στους ανθρώπους με υψηλό κίνδυνο για έμφραγμα ή εγκεφαλικό. Η νέα έρευνα δείχνει ότι ακριβώς η λειτουργική και προστατευτική ικανότητα της HDL βελτιώνεται χάρη στη μεσογειακή διατροφή.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Μοντσερά Φιτό του Ινστιτούτου Ιατρικών Ερευνών του Νοσοκομείου ντελ Μαρ της Βαρκελώνης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό καρδιολογικό περιοδικό "Circulation", μελέτησαν σχεδόν 300 ανθρώπους με υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο και με μέση ηλικία 66 ετών.
Οι συμμετέχοντες χωρίσθηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες: μία που έκανε παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο (τέσσερα κουταλάκια τη μέρα κατά μέσο όρο), μία που έκανε μεσογειακή διατροφή με ξηρούς καρπούς αντί για ελαιόλαδο και μία που απλώς έτρωγε υγιεινά αλλά όχι μεσογειακά.
Οι αναλύσεις αίματος και άλλες μετά την μελέτη που κράτησε ένα έτος, έδειξαν ότι μόνο η τρίτη (απλώς υγιεινή) διατροφή μείωσε τόσο την ολική όσο και την «κακή» χοληστερίνη (LDL). Καμία από τις τρεις ομάδες δεν εμφάνισε σημαντική αύξηση της «καλής» χοληστερίνης (HDL). Όμως το βασικότερο ποιοτικό εύρημα ήταν ότι η πρώτη ομάδα (με το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο) είχε πλέον σημαντικά αποτελεσματικότερη λειτουργία της HDL.
Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι η μεσογειακή διατροφή διευκολύνει την «καλή» χοληστερίνη να απομακρύνει την παραπανίσια χοληστερίνη από τις πλάκες των αρτηριών και να τη μεταφέρει στο ήπαρ, όπου τελικά χρησιμοποιείται για την παραγωγή ορμονών ή απομακρύνεται από το σώμα τελείως.
Η μεσογειακή διατροφή αυξάνει επίσης την αντιοξειδωτική προστασία της HDL, βελτιώνοντας την ικανότητά της να αντισταθμίζει την οξειδωτική δράση της LDL, η οποία «πυροδοτεί» το σχηματισμό πλακών στις αρτηρίες.
Ακόμη, βοηθά να χαλαρώνουν τα αιμοφόρα αγγεία και το αίμα να ρέει πιο ελεύθερα.
Από την άλλη, οι ερευνητές δήλωσαν έκπληκτοι από το ότι η απλώς υγιεινή διατροφή, παρόλο που μειώνει το επίπεδο της ολικής και της κακής χοληστερίνης, επιδρά αρνητικά στις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της HDL. Και όσο μειώνεται η αντιφλεγμονώδης ικανότητα της καλής χοληστερίνης, τόσο αυξάνεται ο καρδιαγγειακός κίνδυνος.
Πηγή: onmed.gr
Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2015
ΓΚΡΑΒΙΌΛΑ - G R A V I O L A - Ο εξολοθρευτής του καρκίνου!

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ : θεραπεία,Πρόληψις,Υγεία,Υγιεινή διατροφή,Φρούτα,Φύσις Χωρίς Σχόλια
Η γουανάμπανα (στα ισπανικά guanabana, πορτογαλικά graviola), Annona muricata, Annona sericea Dunal στον Correia, M. P., (1984), Annona macrocarpa Wercklι, A. bonplandiana H.B. & K., A. cearensis Barb.Rodr., Guanabanus muricatus (L.) M.Gσmez στο Rain-tree) είναι πλατύφυλλο αειθαλές δέντρο, ιθαγενές του Μεξικού, της Κεντρικής Αμερικής, της Καραϊβικής και του βορείου τμήματος της Νότιας Αμερική. Σήμερα φύεται σε μερικές περιοχές στη Νοτιοανατολική Ασία. Στα αγγλικά λέγεται soursop. Στις περισσότερες ισπανόφωνες χώρες ονομάζεται από τους περισσότερους Guanαbana, ενώ στις Φιλιππίνες είναι γνωστό ως guyabano.
Το φυτό graviola, έχει προσαρμοστεί σε περιοχές με μεγάλη υγρασία και σχετικά ζεστούς χειμώνες. Θερμοκρασίες κάτω των 5 βαθμών Κελσίου προκαλούν καταστροφές στα φύλλα και σε μικρά κλαδιά, ενώ το φυτό ξερένεται σε θερμοκρασίες κάτω των 3 βαθμών Κελσίου. Η γεύση του μπορεί να συγκριθεί με διάφορα άλλα φρούτα, μπορούμε αν πούμε πως πλησιάζει ένα μείγμα φράουλας και ανανά μέχρι ξινού κίτρου, καρύδας και μπανάνας. Το φρούτο είναι κάπως δύσκολο να φαγωθεί, καθώς η λευκή σάρκα του στο εσωτερικό έχει πολλούς μεγάλους σπόρους και φυτικές μεμβράνες. Για το λόγο αυτό καταναλώνεται σε χυμό περισσότερο από το να φαγωθεί ατόφιο.
Το φυτό καλλιεργείται ως γεωργική καλλιέργεια για τον αγκαθωτό πράσινο καρπό του. Εκτός από τις περιοχές που αποτελούν πατρίδα του φυτού, η graviola καλλιεργείται επίσης στη νότια Φλόριντα των ΗΠΑ, για εσωτερική κατανάλωση, σε περιορισμένη κλίμακα. Η σάρκα του φρούτου είναι λευκή και ο πυρήνας του αποτελείται από πολλά μαύρα κουκούτσια, τα οποία δεν μπορούν να χωνευτούν. Η γλυκιά του σάρκα χρησιμοποιείται για την παρασκευή χυμών, γλυκών, σιροπιών και για γεύσεις παγωτών. Στο Μεξικό το φρούτο graviola είναι κοινό επιδόρπιο.
Από άποψη θρεπτικής αξίας, το graviola είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και κυρίως φρουκτόζη. Επίσης, περιέχει βιταμίνη C, βιταμίνη B1 και βιταμίνη B2. Ο καρπός, οι σπόροι και τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως βότανα και φάρμακα από τους αυτόχθονες του Μεξικού και των υπόλοιπων περιοχών όπου το φυτό είναι ιθαγενές. Αλλά όχι μόνο αυτό.
H Graviola έχει μεγάλη ιστορία χρήσης στη βοτανοθεραπεία -από τους ιθαγενείς του Αμαζονίου- για το διαβήτη, την καταρροή, τους σπασμούς, ως αντιμικροβιακό ευρέως φάσματος κατά των βακτηρίων και των μυκήτων, κατά των παρασίτων, για τη ρύθμιση της υψηλής πίεσης του αίματος, για την κατάθλιψη, για νευρικές διαταραχές, καρδιοπάθειες, άσθμα, προβλήματα με το συκώτι, αρθρίτιδες κ.ά.
Η Graviola έχει ονομαστεί θαυματουργό δέντρο. Ενδημεί στις βροχερά δάση και στις βαθιές ζούγκλες του Αμαζονίου κατά μήκος του μεγάλου ποταμού. Τα διάφορα μέρη του, έχουν χρησιμοποιηθεί για αιώνες από γιατρούς και ιθαγενείς σαμάνους της Νοτίου Αμερικής για να θεραπεύσουν το άσθμα, τα προβλήματα του ήπατος, την αρθρίτιδα και τις καρδιακές νόσους.
Από το 1976 που πιστοποιήθηκε, φυλάχτηκε κρυφά με εσωτερικό σημείωμα, σαν ζηλότυπο μυστικό, από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου και το δέντρο Graviola (Annona Muricata) και οι θεραπευτικές του δυνάμεις θα ήταν άγνωστες στον κόσμο μέχρι που το έτος 2000 αποκαλύφθηκε στο κοινό, αφού εκατομμύρια ζωών είχαν ήδη χαθεί από τον καρκίνο αλλά και τον μεγαλύτερο σύμμαχο των καρκίνων, την χημειοθεραπεία!!!
Πάνω από 20 εργαστηριακές μελέτες, που παρέμειναν κρυφές έχουν δείξει ότι αυτό το δέντρο έχει αντικαρκινικές ιδιότητες 10.000 φορές πιο ισχυρές από την Αδριαμυκίνη, μια γνωστή ουσία που χρησιμοποιείται στις χημειοθεραπείες. Όμως αντίθετα από την Αδριαμυκίνη που αρρωσταίνει, ρίχνει τα μαλλιά και σε πολλές περιπτώσεις προκαλεί το θάνατο, η Graviola όχι μόνο δεν έχει παρενέργειες αλλά ευεργετεί ολόκληρο τον οργανισμό.
Σε εργαστηριακές μελέτες η Graviola επιλεκτικά εντοπίζει και σκοτώνει 12 διαφορετικούς τύπους καρκινοκυττάρων (χωρίς να βλάπτει τα υγιή κύτταρα) με κύριους εντοπισμούς τον μαστό, τον προστάτη, τους πνεύμονες, το παχύ έντερο και το πάγκρεας. Επιπροσθέτως ενισχύει αφάνταστα και εκτινάσσει στα ύψη το ανοσοποιητικό σύστημα κάνοντας τον ασθενή να έχει περισσότερη ενέργεια, καλύτερη υγεία και δύναμη και να βλέπει πολύ πιο αισιόδοξα τη ζωή.
Το θαυματουργό αυτό φυτό είναι ένας πολεμιστής του καρκίνου που υπακούει στο βασικό Νόμο της ζωής που είναι ΜΗΝ ΒΛΑΨΕΙΣ. Οι άνθρωποι των πόλεων δεν είχαν σχεδόν ποτέ ακούσει γι’ αυτό, ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΑΠO ΑΥΤΌ ΑΛΛA EIΝΑΙ ΚΑΙ ΕΚΕIΝΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΙΣ ΘΑΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ!
Δυστυχώς μέχρι τώρα όλα αυτά τα εκπληκτικά νέα, έμειναν κλεισμένα σε συρτάρια, ενώ πολλές υποθέσεις έχουν γίνει για μυστηριώδους θανάτους ανθρώπων, που γνώριζαν. Βλέπετε η ισχυρή αυτή φυσική ουσία, δε μπορούσε να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και φυσικά δεν θα υπήρχε κέρδος για τις συγκεκριμένες πολυεθνικές. Ο μόνος λόγος που γνωρίζουμε για τη Graviola σήμερα και τα ευεργετικά της αποτελέσματα ενάντια στον καρκίνο, είναι ότι ένας εργαζόμενος σε κάποια απ’ αυτές τις Φαρμακευτικές εταιρείες το ανακοίνωσε.
Ολιστικοί θεραπευτές, γιατροί και ασθενείς σε ολόκληρο τον κόσμο χρησιμοποιούν σήμερα την Graviola με εκπληκτικά αποτελέσματα. Μην περιμένετε τον δικό σας γιατρό να το ανακαλύψει. Aν ο γιατρός σας σας πει ότι είναι «παραμύθι», πηγαίνετε και ρωτήστε κάποιον που κατέχει το θέμα, αν βρείτε. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας θεραπεύσουν, αλλά τα χέρια τους είναι δεμένα. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας βοηθήσουν, αλλά τα μυαλά τους δεν είναι ανοιχτά. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας θεραπεύσουν και οι οποίοι θα έκαναν οτιδήποτε για να πετύχουν τον σκοπό αυτό, χωρίς να σας προκαλέσουν ζημιά.
Εδώ και χρόνια, φαρμακοβιομηχανίες και στην Ελλάδα έχουν προσπαθήσει να κατοχυρώσουν τη Γκραβιόλα, για να προλάβουν τον ανταγωνισμό της αγοράς. Επίσης πολυεθνικές προσπαθούν να απομονώσουν και να δημιουργήσουν τεχνητά αντίγραφα Graviola. Αλλά είναι αδύνατον να έχουν τα αποτελέσματα του φυτού.
Η Graviola επιλεκτικά χτυπάει τα καρκινικά κύτταρα αφήνοντας τα υγιή κύτταρα ανέπαφα. Η χημειοθεραπεία αδιακρίτως καταστρέφει όλα τα δραστήρια αναπαραγωγικά κύτταρα, ακόμα και τα απολύτως υγιή.
Σύγχρονες έρευνες σε ανεξάρτητα Πανεπιστήμια έχουν ανακαλύψει πρόσφατα ότι φύλλα από το δέντρο Graviola σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα με ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα στον καρκίνο του προστάτη και παγκρέατος. Σε μια άλλη έρευνα ανεξάρτητοι ερευνητές απέδειξαν ότι εκχυλίσματα από φύλλα Graviola είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στο να απομονώνουν και να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα των πνευμόνων.
Η πιο πρόσφατη μελέτη, που διεξάχθηκε σε Καθολικό Πανεπιστήμιο της Νότιας Κορέας, αποκάλυψε ότι δύο χημικά στοιχεία που εξάχθηκαν από τους σπόρους Graviola έδειξαν «επιλεκτική κυτταροτοξικότητα συγκρινόμενη με την Αδριαμυκίνη» προς καρκινικά κύτταρα του μαστού και του παχέως εντέρου. Τα χημικά αυτά στοιχεία στόχευσαν και σκότωσαν κακοήθη κύτταρα του μαστού και του εντέρου μέσα σε δοκιμαστικό σωλήνα – όπως ακριβώς το συχνά χρησιμοποιούμενο χημειοθεραπευτικό φάρμακο Αδριαμυκίνη.
Μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Φυσικών Προϊόντων στις Η.Π.Α, έδειξε ότι η Graviola όχι μόνο συγκρίνεται με την Αδριαμυκίνη αλλά την ξεπερνάει δραματικά σε εργαστηριακά πειράματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα χημικό στοιχείο που βρίσκεται στη Graviola σκοτώνει επιλεκτικά τα καρκινοκύτταρα του παχέως εντέρου 10.000 φορές πιο αποτελεσματικά από την Αδριαμυκίνη!
Ίσως τα πιο εξέχοντα αποτελέσματα της έρευνας για την Graviola, είναι ότι η Graviola χτυπά επιλεκτικά τα εχθρικά κύτταρα αφήνοντας ανέπαφα τα υγιή. Αντίθετα η χημειοθεραπεία καταστρέφει αδιάκριτα όλα τα ενεργά αναπαραγωγικά κύτταρα, ακόμα και τα υγιή μαλλιά και τα κύτταρα του στομάχου. Αυτός είναι και ο λόγος ότι ο άνθρωπος που την παίρνει υποφέρει συνεχώς από φοβερή ναυτία εκτός από την ολική φαλακρότητα.
Κάποιοι γιατροί-θεραπευτές συνιστούν, αν χρησιμοποιήσετε Graviola, η οποία μειώνει την κυτταρική ενέργεια της κακοήθειας, να μην χρησιμοποιείτε Συνένζυμα CoQ10, τα οποία βοηθούν τα υγιή κύτταρα να παράγουν αερόβια ενέργεια, επειδή αυτό μπορεί να αυξήσει την παραγωγή της κυτταρικής ενέργειας. Αν όμως σκεφτούμε ότι θέλουμε να βοηθήσουμε όλα τα κύτταρα στο σώμα μας να παράγουν αερόβια ενέργεια για να γίνουν πιο ανθεκτικά στον καρκίνο, ο οποίος χρησιμοποιεί κυρίως αναερόβια παραγωγή ενέργειας, τότε είναι φανερό ότι τα ευεργετήματα των Συνενζύμων Q10 και άλλων συμπληρωμάτων που παράγουν οξυγόνο, μπορούν να ισοφαρίσουν κάθε πιθανή μικρή μείωση στην αποτελεσματικότητα της Graviola.
Η Graviola χρησιμοποιείται επίσης για τη μείωση των πυρετών, σκοτώνει τα παράσιτα και μειώνει τους πόνους των μυών εκτός από την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος και τη μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Σαν συμπληρώματα διατροφής, η Graviola ενεργεί με διπλό σκοπό, όπως όλα τα φυσικά βότανα και οι βιταμίνες, Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που θέλουν να τα θέσουν υπό έλεγχο και σταδιακά να τα εξαφανίσουν (ατζέντα 21). Για παράδειγμα, αν παίρνουμε την Graviola για την καταπολέμηση μιας άσχημης ημικρανίας, βοηθάμε επίσης, ταυτόχρονα, σε κάποια ασθένεια του στομάχου και για την καταπολέμηση μια άσχημης κατάθλιψης και επίσης έχουμε καλό και υγιές δέρμα ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Όλες οι βιταμίνες και τα μέταλλα δίνουν ΌΛΑ τα στοιχεία που χρειάζεται το σώμα μας.
Τα Βότανα και τα φυτά που ανήκουν σε φυσικούς πόρους, μπορούν και παρέχουν αυτά τα θρεπτικά συστατικά και όχι τα φάρμακα, κανένα φάρμακο δεν πετυχαίνει διπλή δράση. Παίρνοντας ένα βότανο κάνουμε καλό σε πολλά σημεία του σώματος και του πνεύματος μας και αυτό δεν είναι κάτι που οι φαρμακευτικές θα το επιτρέψουν. Εμείς που ζούμε με βότανα και καρπούς το γνωρίζουμε πολύ καλά αυτό.
Όπλο ενάντια στον καρκίνοΗ Graviola είναι ένα τροπικό δέντρο που το ύψος του φθάνει τα 5-6 μ. και ευδοκιμεί στις πιο θερμές τροπικές περιοχές της Νότιας Αμερικής.
Ο καρπός του είναι σε σχήμα καρδιάς, η σάρκα του λευκή και το χρώμα του κιτρινο-πράσινο.
Κάθε μέρος του δέντρου όπως τα φύλλα, ο καρπός, τα σπόρια, ο φλοιός και οι ρίζες του χρησιμοποιούνται σαν φυσικά φάρμακα.
H Graviola έχει μεγάλη ιστορία χρήσης στη βοτανοθεραπεία από τους ιθαγενείς του Αμαζονίου
-για το διαβήτη, την καταρροή, τους σπασμούς, ως αντιμικροβιακό ευρέως φάσματος κατά των βακτηρίων και των μυκήτων, κατά των παρασίτων, για τη ρύθμιση της υψηλής πίεσης του αίματος, για την κατάθλιψη, για νευρικές διαταραχές, καρδιοπάθειες, άσθμα, προβλήματα με το συκώτι, αρθρίτιδες κ.ά.
Οι κύριες δραστικές του ουσίες ονομάζονται Annonaceous acetogenins και η συστηματική μελέτη τους έχει αρχίσει από τη δεκαετία του 90.
Τα αποτελέσματα διαφορετικών ερευνητικών ομάδων σε πειράματα in vitro και σε πειραματόζωα έδειξαν ότι αυτές οι ουσίες έχουν σημαντικές ιδιότητες περιορισμού των όγκων και εξειδικευμένη τοξικότητα εναντίον καρκινικών κυττάρων διαφορετικών τύπων, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του παχέος εντέρου, του μαστού, του προστάτη, των πνευμόνων και του παγκρέατος, χωρίς να επηρεάζονται τα υγιή κύτταρα.
Ιδιαίτερα σε in vitro πειράματα σε καρκινικά κύτταρα του παχέος εντέρου η Graviola εμφάνισε, πολλαπλάσια υψηλότερη ικανότητα περιορισμού του όγκου από την Adriamycin, ουσία που δίνεται στη χημειοθεραπεία, χωρίς συγχρόνως να παρουσιάζει τοξικότητα.
Η μελέτη του μοντέλου δράσης τους έδειξε ότι είναι εξαιρετικοί αναστολείς ενζυμικών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στη μεμβράνη των καρκινικών κυττάρων και ακόμη ότι δρούν εκλεκτικά στα καρκινικά κύτταρα με πολυφαρμακευτική ανοσία, λόγω δέσμευσης του ΑΤΡ - της κύριας πηγής ενέργειας στο κύτταρο.
Προσοχή: Δεν συνιστάται για εγκύους.
Μπορεί σε πολύ υψηλές δόσεις να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές.
Συνιστάται να συμπληρώνεται με προβιοτικά όταν λαμβάνεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Το είδα: filonoi.gr και www.vitamelia.gr
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ : θεραπεία,Πρόληψις,Υγεία,Υγιεινή διατροφή,Φρούτα,Φύσις Χωρίς Σχόλια
Η γουανάμπανα (στα ισπανικά guanabana, πορτογαλικά graviola), Annona muricata, Annona sericea Dunal στον Correia, M. P., (1984), Annona macrocarpa Wercklι, A. bonplandiana H.B. & K., A. cearensis Barb.Rodr., Guanabanus muricatus (L.) M.Gσmez στο Rain-tree) είναι πλατύφυλλο αειθαλές δέντρο, ιθαγενές του Μεξικού, της Κεντρικής Αμερικής, της Καραϊβικής και του βορείου τμήματος της Νότιας Αμερική. Σήμερα φύεται σε μερικές περιοχές στη Νοτιοανατολική Ασία. Στα αγγλικά λέγεται soursop. Στις περισσότερες ισπανόφωνες χώρες ονομάζεται από τους περισσότερους Guanαbana, ενώ στις Φιλιππίνες είναι γνωστό ως guyabano.
Το φυτό graviola, έχει προσαρμοστεί σε περιοχές με μεγάλη υγρασία και σχετικά ζεστούς χειμώνες. Θερμοκρασίες κάτω των 5 βαθμών Κελσίου προκαλούν καταστροφές στα φύλλα και σε μικρά κλαδιά, ενώ το φυτό ξερένεται σε θερμοκρασίες κάτω των 3 βαθμών Κελσίου. Η γεύση του μπορεί να συγκριθεί με διάφορα άλλα φρούτα, μπορούμε αν πούμε πως πλησιάζει ένα μείγμα φράουλας και ανανά μέχρι ξινού κίτρου, καρύδας και μπανάνας. Το φρούτο είναι κάπως δύσκολο να φαγωθεί, καθώς η λευκή σάρκα του στο εσωτερικό έχει πολλούς μεγάλους σπόρους και φυτικές μεμβράνες. Για το λόγο αυτό καταναλώνεται σε χυμό περισσότερο από το να φαγωθεί ατόφιο.
Το φυτό καλλιεργείται ως γεωργική καλλιέργεια για τον αγκαθωτό πράσινο καρπό του. Εκτός από τις περιοχές που αποτελούν πατρίδα του φυτού, η graviola καλλιεργείται επίσης στη νότια Φλόριντα των ΗΠΑ, για εσωτερική κατανάλωση, σε περιορισμένη κλίμακα. Η σάρκα του φρούτου είναι λευκή και ο πυρήνας του αποτελείται από πολλά μαύρα κουκούτσια, τα οποία δεν μπορούν να χωνευτούν. Η γλυκιά του σάρκα χρησιμοποιείται για την παρασκευή χυμών, γλυκών, σιροπιών και για γεύσεις παγωτών. Στο Μεξικό το φρούτο graviola είναι κοινό επιδόρπιο.
Από άποψη θρεπτικής αξίας, το graviola είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και κυρίως φρουκτόζη. Επίσης, περιέχει βιταμίνη C, βιταμίνη B1 και βιταμίνη B2. Ο καρπός, οι σπόροι και τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως βότανα και φάρμακα από τους αυτόχθονες του Μεξικού και των υπόλοιπων περιοχών όπου το φυτό είναι ιθαγενές. Αλλά όχι μόνο αυτό.
H Graviola έχει μεγάλη ιστορία χρήσης στη βοτανοθεραπεία -από τους ιθαγενείς του Αμαζονίου- για το διαβήτη, την καταρροή, τους σπασμούς, ως αντιμικροβιακό ευρέως φάσματος κατά των βακτηρίων και των μυκήτων, κατά των παρασίτων, για τη ρύθμιση της υψηλής πίεσης του αίματος, για την κατάθλιψη, για νευρικές διαταραχές, καρδιοπάθειες, άσθμα, προβλήματα με το συκώτι, αρθρίτιδες κ.ά.
Η Graviola έχει ονομαστεί θαυματουργό δέντρο. Ενδημεί στις βροχερά δάση και στις βαθιές ζούγκλες του Αμαζονίου κατά μήκος του μεγάλου ποταμού. Τα διάφορα μέρη του, έχουν χρησιμοποιηθεί για αιώνες από γιατρούς και ιθαγενείς σαμάνους της Νοτίου Αμερικής για να θεραπεύσουν το άσθμα, τα προβλήματα του ήπατος, την αρθρίτιδα και τις καρδιακές νόσους.
Από το 1976 που πιστοποιήθηκε, φυλάχτηκε κρυφά με εσωτερικό σημείωμα, σαν ζηλότυπο μυστικό, από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου και το δέντρο Graviola (Annona Muricata) και οι θεραπευτικές του δυνάμεις θα ήταν άγνωστες στον κόσμο μέχρι που το έτος 2000 αποκαλύφθηκε στο κοινό, αφού εκατομμύρια ζωών είχαν ήδη χαθεί από τον καρκίνο αλλά και τον μεγαλύτερο σύμμαχο των καρκίνων, την χημειοθεραπεία!!!
Πάνω από 20 εργαστηριακές μελέτες, που παρέμειναν κρυφές έχουν δείξει ότι αυτό το δέντρο έχει αντικαρκινικές ιδιότητες 10.000 φορές πιο ισχυρές από την Αδριαμυκίνη, μια γνωστή ουσία που χρησιμοποιείται στις χημειοθεραπείες. Όμως αντίθετα από την Αδριαμυκίνη που αρρωσταίνει, ρίχνει τα μαλλιά και σε πολλές περιπτώσεις προκαλεί το θάνατο, η Graviola όχι μόνο δεν έχει παρενέργειες αλλά ευεργετεί ολόκληρο τον οργανισμό.
Σε εργαστηριακές μελέτες η Graviola επιλεκτικά εντοπίζει και σκοτώνει 12 διαφορετικούς τύπους καρκινοκυττάρων (χωρίς να βλάπτει τα υγιή κύτταρα) με κύριους εντοπισμούς τον μαστό, τον προστάτη, τους πνεύμονες, το παχύ έντερο και το πάγκρεας. Επιπροσθέτως ενισχύει αφάνταστα και εκτινάσσει στα ύψη το ανοσοποιητικό σύστημα κάνοντας τον ασθενή να έχει περισσότερη ενέργεια, καλύτερη υγεία και δύναμη και να βλέπει πολύ πιο αισιόδοξα τη ζωή.
Το θαυματουργό αυτό φυτό είναι ένας πολεμιστής του καρκίνου που υπακούει στο βασικό Νόμο της ζωής που είναι ΜΗΝ ΒΛΑΨΕΙΣ. Οι άνθρωποι των πόλεων δεν είχαν σχεδόν ποτέ ακούσει γι’ αυτό, ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΑΠO ΑΥΤΌ ΑΛΛA EIΝΑΙ ΚΑΙ ΕΚΕIΝΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΙΣ ΘΑΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ!
Δυστυχώς μέχρι τώρα όλα αυτά τα εκπληκτικά νέα, έμειναν κλεισμένα σε συρτάρια, ενώ πολλές υποθέσεις έχουν γίνει για μυστηριώδους θανάτους ανθρώπων, που γνώριζαν. Βλέπετε η ισχυρή αυτή φυσική ουσία, δε μπορούσε να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και φυσικά δεν θα υπήρχε κέρδος για τις συγκεκριμένες πολυεθνικές. Ο μόνος λόγος που γνωρίζουμε για τη Graviola σήμερα και τα ευεργετικά της αποτελέσματα ενάντια στον καρκίνο, είναι ότι ένας εργαζόμενος σε κάποια απ’ αυτές τις Φαρμακευτικές εταιρείες το ανακοίνωσε.
Ολιστικοί θεραπευτές, γιατροί και ασθενείς σε ολόκληρο τον κόσμο χρησιμοποιούν σήμερα την Graviola με εκπληκτικά αποτελέσματα. Μην περιμένετε τον δικό σας γιατρό να το ανακαλύψει. Aν ο γιατρός σας σας πει ότι είναι «παραμύθι», πηγαίνετε και ρωτήστε κάποιον που κατέχει το θέμα, αν βρείτε. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας θεραπεύσουν, αλλά τα χέρια τους είναι δεμένα. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας βοηθήσουν, αλλά τα μυαλά τους δεν είναι ανοιχτά. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας θεραπεύσουν και οι οποίοι θα έκαναν οτιδήποτε για να πετύχουν τον σκοπό αυτό, χωρίς να σας προκαλέσουν ζημιά.
Εδώ και χρόνια, φαρμακοβιομηχανίες και στην Ελλάδα έχουν προσπαθήσει να κατοχυρώσουν τη Γκραβιόλα, για να προλάβουν τον ανταγωνισμό της αγοράς. Επίσης πολυεθνικές προσπαθούν να απομονώσουν και να δημιουργήσουν τεχνητά αντίγραφα Graviola. Αλλά είναι αδύνατον να έχουν τα αποτελέσματα του φυτού.
Η Graviola επιλεκτικά χτυπάει τα καρκινικά κύτταρα αφήνοντας τα υγιή κύτταρα ανέπαφα. Η χημειοθεραπεία αδιακρίτως καταστρέφει όλα τα δραστήρια αναπαραγωγικά κύτταρα, ακόμα και τα απολύτως υγιή.
Σύγχρονες έρευνες σε ανεξάρτητα Πανεπιστήμια έχουν ανακαλύψει πρόσφατα ότι φύλλα από το δέντρο Graviola σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα με ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα στον καρκίνο του προστάτη και παγκρέατος. Σε μια άλλη έρευνα ανεξάρτητοι ερευνητές απέδειξαν ότι εκχυλίσματα από φύλλα Graviola είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στο να απομονώνουν και να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα των πνευμόνων.
Η πιο πρόσφατη μελέτη, που διεξάχθηκε σε Καθολικό Πανεπιστήμιο της Νότιας Κορέας, αποκάλυψε ότι δύο χημικά στοιχεία που εξάχθηκαν από τους σπόρους Graviola έδειξαν «επιλεκτική κυτταροτοξικότητα συγκρινόμενη με την Αδριαμυκίνη» προς καρκινικά κύτταρα του μαστού και του παχέως εντέρου. Τα χημικά αυτά στοιχεία στόχευσαν και σκότωσαν κακοήθη κύτταρα του μαστού και του εντέρου μέσα σε δοκιμαστικό σωλήνα – όπως ακριβώς το συχνά χρησιμοποιούμενο χημειοθεραπευτικό φάρμακο Αδριαμυκίνη.
Μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Φυσικών Προϊόντων στις Η.Π.Α, έδειξε ότι η Graviola όχι μόνο συγκρίνεται με την Αδριαμυκίνη αλλά την ξεπερνάει δραματικά σε εργαστηριακά πειράματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα χημικό στοιχείο που βρίσκεται στη Graviola σκοτώνει επιλεκτικά τα καρκινοκύτταρα του παχέως εντέρου 10.000 φορές πιο αποτελεσματικά από την Αδριαμυκίνη!
Ίσως τα πιο εξέχοντα αποτελέσματα της έρευνας για την Graviola, είναι ότι η Graviola χτυπά επιλεκτικά τα εχθρικά κύτταρα αφήνοντας ανέπαφα τα υγιή. Αντίθετα η χημειοθεραπεία καταστρέφει αδιάκριτα όλα τα ενεργά αναπαραγωγικά κύτταρα, ακόμα και τα υγιή μαλλιά και τα κύτταρα του στομάχου. Αυτός είναι και ο λόγος ότι ο άνθρωπος που την παίρνει υποφέρει συνεχώς από φοβερή ναυτία εκτός από την ολική φαλακρότητα.
Κάποιοι γιατροί-θεραπευτές συνιστούν, αν χρησιμοποιήσετε Graviola, η οποία μειώνει την κυτταρική ενέργεια της κακοήθειας, να μην χρησιμοποιείτε Συνένζυμα CoQ10, τα οποία βοηθούν τα υγιή κύτταρα να παράγουν αερόβια ενέργεια, επειδή αυτό μπορεί να αυξήσει την παραγωγή της κυτταρικής ενέργειας. Αν όμως σκεφτούμε ότι θέλουμε να βοηθήσουμε όλα τα κύτταρα στο σώμα μας να παράγουν αερόβια ενέργεια για να γίνουν πιο ανθεκτικά στον καρκίνο, ο οποίος χρησιμοποιεί κυρίως αναερόβια παραγωγή ενέργειας, τότε είναι φανερό ότι τα ευεργετήματα των Συνενζύμων Q10 και άλλων συμπληρωμάτων που παράγουν οξυγόνο, μπορούν να ισοφαρίσουν κάθε πιθανή μικρή μείωση στην αποτελεσματικότητα της Graviola.
Η Graviola χρησιμοποιείται επίσης για τη μείωση των πυρετών, σκοτώνει τα παράσιτα και μειώνει τους πόνους των μυών εκτός από την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος και τη μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Σαν συμπληρώματα διατροφής, η Graviola ενεργεί με διπλό σκοπό, όπως όλα τα φυσικά βότανα και οι βιταμίνες, Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που θέλουν να τα θέσουν υπό έλεγχο και σταδιακά να τα εξαφανίσουν (ατζέντα 21). Για παράδειγμα, αν παίρνουμε την Graviola για την καταπολέμηση μιας άσχημης ημικρανίας, βοηθάμε επίσης, ταυτόχρονα, σε κάποια ασθένεια του στομάχου και για την καταπολέμηση μια άσχημης κατάθλιψης και επίσης έχουμε καλό και υγιές δέρμα ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Όλες οι βιταμίνες και τα μέταλλα δίνουν ΌΛΑ τα στοιχεία που χρειάζεται το σώμα μας.
Τα Βότανα και τα φυτά που ανήκουν σε φυσικούς πόρους, μπορούν και παρέχουν αυτά τα θρεπτικά συστατικά και όχι τα φάρμακα, κανένα φάρμακο δεν πετυχαίνει διπλή δράση. Παίρνοντας ένα βότανο κάνουμε καλό σε πολλά σημεία του σώματος και του πνεύματος μας και αυτό δεν είναι κάτι που οι φαρμακευτικές θα το επιτρέψουν. Εμείς που ζούμε με βότανα και καρπούς το γνωρίζουμε πολύ καλά αυτό.
Όπλο ενάντια στον καρκίνοΗ Graviola είναι ένα τροπικό δέντρο που το ύψος του φθάνει τα 5-6 μ. και ευδοκιμεί στις πιο θερμές τροπικές περιοχές της Νότιας Αμερικής.
Ο καρπός του είναι σε σχήμα καρδιάς, η σάρκα του λευκή και το χρώμα του κιτρινο-πράσινο.
Κάθε μέρος του δέντρου όπως τα φύλλα, ο καρπός, τα σπόρια, ο φλοιός και οι ρίζες του χρησιμοποιούνται σαν φυσικά φάρμακα.
H Graviola έχει μεγάλη ιστορία χρήσης στη βοτανοθεραπεία από τους ιθαγενείς του Αμαζονίου
-για το διαβήτη, την καταρροή, τους σπασμούς, ως αντιμικροβιακό ευρέως φάσματος κατά των βακτηρίων και των μυκήτων, κατά των παρασίτων, για τη ρύθμιση της υψηλής πίεσης του αίματος, για την κατάθλιψη, για νευρικές διαταραχές, καρδιοπάθειες, άσθμα, προβλήματα με το συκώτι, αρθρίτιδες κ.ά.
Οι κύριες δραστικές του ουσίες ονομάζονται Annonaceous acetogenins και η συστηματική μελέτη τους έχει αρχίσει από τη δεκαετία του 90.
Τα αποτελέσματα διαφορετικών ερευνητικών ομάδων σε πειράματα in vitro και σε πειραματόζωα έδειξαν ότι αυτές οι ουσίες έχουν σημαντικές ιδιότητες περιορισμού των όγκων και εξειδικευμένη τοξικότητα εναντίον καρκινικών κυττάρων διαφορετικών τύπων, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του παχέος εντέρου, του μαστού, του προστάτη, των πνευμόνων και του παγκρέατος, χωρίς να επηρεάζονται τα υγιή κύτταρα.
Ιδιαίτερα σε in vitro πειράματα σε καρκινικά κύτταρα του παχέος εντέρου η Graviola εμφάνισε, πολλαπλάσια υψηλότερη ικανότητα περιορισμού του όγκου από την Adriamycin, ουσία που δίνεται στη χημειοθεραπεία, χωρίς συγχρόνως να παρουσιάζει τοξικότητα.
Η μελέτη του μοντέλου δράσης τους έδειξε ότι είναι εξαιρετικοί αναστολείς ενζυμικών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στη μεμβράνη των καρκινικών κυττάρων και ακόμη ότι δρούν εκλεκτικά στα καρκινικά κύτταρα με πολυφαρμακευτική ανοσία, λόγω δέσμευσης του ΑΤΡ - της κύριας πηγής ενέργειας στο κύτταρο.
Προσοχή: Δεν συνιστάται για εγκύους.
Μπορεί σε πολύ υψηλές δόσεις να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές.
Συνιστάται να συμπληρώνεται με προβιοτικά όταν λαμβάνεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Το είδα: filonoi.gr και www.vitamelia.gr
Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2014
Ελαιόλαδο, φάρμακο για πάσα νόσο…
Τελευταία Ενημέρωση: 23/11/2014 09:06
Πηγή
Πλήθος σημαντικών ερευνών αναφέρεται, εκτός των άλλων, στις ευεργετικές ιατρικές δράσεις του ελαιολάδου. Με λίγα λόγια, ολόκληρος ο κόσμος το αποθεώνει.
Τώρα, μια νέα έρευνα έρχεται να τονίσει τα ευεργετήματα δύο βασικών στοιχείων της μεσογειακής διατροφής, του ψωμιού και του ελαιολάδου. Μελέτη του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση ελαιολάδου σε συνδυασμό με ψωμί μειώνει αισθητά τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής. Μάλιστα, αν η κατανάλωση είναι συστηματική, τα αποτελέσματα είναι ορατά σε μόλις έξι εβδομάδες.
Οι εξελιγμένες νέες δοκιμές που έγιναν απέδειξαν ότι η τακτική κατανάλωση ελαιολάδου βελτιώνει τα χημικά σήματα που σχετίζονται με τη στεφανιαία νόσο.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης, αρκούν μόλις 20 ml ελαιολάδου (τέσσερα κουταλάκια του γλυκού) την ημέρα για να επέλθουν αυτές οι ευεργετικές επιδράσεις.
Αυτό που μας προξενεί εντύπωση είναι γιατί αυτό το θετικό γεγονός, αλλά και ένας πλήθος άλλων ερευνών, όπως του καθηγητή Προκόπη Μαγιάτη, δεν αναγράφονται στις ετικέτες των ελληνικών τυποποιημένων ελαιολάδων και δη των μεσσηνιακών...
Α.Π.
Τώρα, μια νέα έρευνα έρχεται να τονίσει τα ευεργετήματα δύο βασικών στοιχείων της μεσογειακής διατροφής, του ψωμιού και του ελαιολάδου. Μελέτη του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση ελαιολάδου σε συνδυασμό με ψωμί μειώνει αισθητά τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής. Μάλιστα, αν η κατανάλωση είναι συστηματική, τα αποτελέσματα είναι ορατά σε μόλις έξι εβδομάδες.
Οι εξελιγμένες νέες δοκιμές που έγιναν απέδειξαν ότι η τακτική κατανάλωση ελαιολάδου βελτιώνει τα χημικά σήματα που σχετίζονται με τη στεφανιαία νόσο.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης, αρκούν μόλις 20 ml ελαιολάδου (τέσσερα κουταλάκια του γλυκού) την ημέρα για να επέλθουν αυτές οι ευεργετικές επιδράσεις.
Αυτό που μας προξενεί εντύπωση είναι γιατί αυτό το θετικό γεγονός, αλλά και ένας πλήθος άλλων ερευνών, όπως του καθηγητή Προκόπη Μαγιάτη, δεν αναγράφονται στις ετικέτες των ελληνικών τυποποιημένων ελαιολάδων και δη των μεσσηνιακών...
Α.Π.
ΠΑΤΕΝΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΛΛΗΝΩΝ
Ενα τεστ ποιότητας για το λάδι
Ενα νέο, απλό και φθηνό χρωματικό τεστ που ο καθένας μπορεί να κάνει μόνος του και με το οποίο μπορεί να μετρηθεί με μια σχετική ακρίβεια η περιεκτικότητα ενός ελαιολάδου στις υγειοπροστατευτικές ουσίες ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη αναπτύχθηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Οι δύο αυτές ουσίες αποτελούν τις κυριότερες φαινόλες του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου και σε αυτές έχει αποδοθεί πλήθος ευεργετικών ιδιοτήτων για την υγεία. Οι ουσίες αυτές δεν βρίσκονται σε κανένα άλλο τρόφιμο και, όπως έχει ήδη αναγνωρίσει η ευρωπαϊκή ένωση, παίζουν σημαντικό ρόλο στην προστασία των λιπιδίων του αίματος από την οξείδωση και έτσι δρουν ευεργετικά στην προστασία των αγγείων και της καρδιάς. Η πιστοποίηση της ύπαρξης των συγκεκριμένωνιδιοτήτων στο ελαιόλαδο γίνεται με εξειδικευμένες αναλύσεις, που προς το παρόν παρέχει μόνο το Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά πλέον ο κάθε παραγωγός θα μπορεί μόνος του να κάνει μια προκαταρκτική ανάλυση για να επιλέξει τις καλύτερες παρτίδες παραγωγής.Το τεστ γίνεται πολύ απλά: Tο λάδι αναμειγνύεται σε ένα φιαλίδιο με ένα ειδικό προσυσκευασμένο αντιδραστήριο και έπειτα από λίγα λεπτά εμφανίζεται χρώμα με ένταση ανάλογη με την περιεκτικότητα του λαδιού στα δύο συστατικά. Το χρώμα συγκρίνεται οπτικά με έντυπη βαθμονομημένη κλίμακα, ενώ σύντομα αναμένεται να ολοκληρωθεί σχετική εφαρμογή και σε smartphone που θα εξάγει αυτόματα το αποτέλεσμα με μια απλή φωτογράφηση. Το τεστ είναι προστατευμένο με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και είναι άμεσα διαθέσιμο για επίδειξη, ενώ σύντομα θα είναι διαθέσιμο και εμπορικά.
Πίσω από την εφεύρεση αυτή βρίσκεται η δρ Ελένη Μέλλιου, επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ελιάς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και ο αναπληρωτής καθηγητής του Φαρμακευτικού Τμήματος του πανεπιστημίου Αθηνών δρ Προκόπης Μαγιάτης μαζί με την ερευνητική τους ομάδα, που συμπληρώνεται από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές Π. Διαμαντάκο και Ηλ. Καλαμπόκη.
Το χρωμα δειχνει την αληθεια
Παραδείγματα λαδιών που έχουν ελεγχθεί με το τεστ. Η εμφάνιση πράσινου χρώματος δηλώνει ότι το λάδι είναι πλούσιο σε ειδικές φαινόλες
Παραδείγματα λαδιών που έχουν ελεγχθεί με το τεστ. Η εμφάνιση πράσινου χρώματος δηλώνει ότι το λάδι είναι πλούσιο σε ειδικές φαινόλες
Το τεστ, που φέρει το όνομα «Aristoleo», παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τους δυο Ελληνες επιστήμονες στο συνέδριο για τη μεσογειακή διατροφή στην ιατρική σχολή του Harvard στη Βοστόνη τον περασμένο Σεπτέμβριο. Η πρώτη δημόσια επίδειξη του τεστ στην Ελλάδα έγινε στις εγκαταστάσεις της αμερικανικής γεωργικής σχολής κατά τη διάρκεια διεθνούς συνεδρίου για την ελιά και το λάδι, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη από 12 ως 15 Νοεμβρίου υπό την αιγίδα του διεθνούς συμβουλίου ελαιολάδου.
Κριτήρια
Πίσω από την εφεύρεση βρίσκεται η δρ Ελένη Μέλλιου, επιστημονική συνεργάτιδα του κέντρου ελιάς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και ο αναπληρωτής καθηγητής του Φαρμακευτικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών δρ Προκόπης Μαγιάτης
«Πλέον έχουμε μέτρο σύγκρισης για την αξιολόγηση και την ταξινόμηση των λαδιών» ανέφερε ο κ. Μαγιάτης και «όλα τα αποτελέσματα και η μέθοδος είναι διαθέσιμη εκ μέρους του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών σε όλους τους Ελληνες παραγωγούς».
Κατά τη διάρκεια του πρόσφατου συνεδρίου η ομάδα του κ. Μαγιάτη ανακοίνωσε επίσης την ανακάλυψη δυο νέων φαινολικών ουσιών που για πρώτη φορά ανιχνεύονται στο ελαιόλαδο και μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες: η μια ονομάστηκε ελαιοκορωνάλη προς τιμήν της πιο διαδεδομένης ελληνικής ποικιλίας, της Κορωνέικης, και η άλλη ελαιομισιονάλη προς τιμή της ποικιλίας Μίσιον από την Καλιφόρνια, από τις οποίες απομονώθηκαν αυτά τα συστατικά. Επίσης αναφέρθηκαν τα τελευταία αποτελέσματα των πειραμάτων σχετικά με την επίδραση των συνθηκών παραγωγής στο ελαιοτριβείο στη σύσταση των φαινολών των ελαιολάδου. «Κάθε ποικιλία έχει τα δικά της μυστικά στον τρόπο παραγωγής και δεν μπορούμε χωρίς ειδική έρευνα να βγάζουμε γενικά συμπεράσματα. Σε κάποιες ποικιλίες επιβάλλεται αυστηρά η χρήση χαμηλής θερμοκρασίας κάτω από 28 βαθμούς. Σε άλλες ποικιλίες μια μικρή αύξηση της θερμοκρασίας και του χρόνου μάλαξης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα ορισμένων ευεργετικών φαινολών».
Τέλος ο κ. Μαγιάτης παρουσίασε αποτελέσματα διατροφικών μελετών που για πρώτη φορά έγιναν σε πειραματόζωα με λάδια διαφορετικής σύστασης όσον αφορά τις ειδικές πολυφαινόλες που αυτά περιέχουν. Οπως διαπιστώθηκε, σε ορισμένους παράγοντες όλα τα ελαιόλαδα δρουν ευεργετικά με τον ίδιο τρόπο, ενώ σε άλλες βιοχημικές παραμέτρους (όπως π.χ. τα επίπεδα της χοληστερόλης και της οξειδωμένης LDL) κάθε λάδι συμπεριφέρεται διαφορετικά ανάλογα με τις ειδικές φαινόλες που περιέχει. «Μία ακόμα ισχυρή ένδειξη για το ότι έχει μεγάλη αξία να γνωρίζουμε την ακριβή φαινολική σύσταση ενός λαδιού».
Το ελαιόλαδο κρύβει ακόμα πολλά μυστικά και μοναδικές ευκαιρίες και οι Ελληνες επιστήμονες έχουν βάλει την εφευρετικότητά τους στην υπηρεσία της Ελιάς και της ίδιας της Ελλάδας.
Ελαιόλαδο
Ασπίδα για τον οργανισμό
Η επίσημα αναγνωρισμένη υγειοπροστατευτική δράση του ελαιολάδου από τον ευρωπαϊκό οργανισμό ασφάλειας τροφίμων (EFSA) είναι η προστασία από την οξείδωση των λιπιδίων του αίματος, το οποίο σημαίνει προστασία του καρδιαγγειακού συστήματος από την αθηροσκλήρωση. Η βλαπτική μορφή της χοληστερόλης που καταστρέφει τα ανθρώπινα αγγεία είναι η οξειδωμένη LDL. Το ελαιόλαδο είναι το μοναδικό έλαιο που χάρη στις αντιοξειδωτικές του φαινόλες μπορεί να εμποδίσει τη διαδικασία οξείδωσης της χοληστερόλης.
Πλήθος επιδημιολογικών ή κλινικών μελετών σε όλο τον κόσμο έχουν δείξει ότι η συστηματική κατανάλωση ελαιολάδου μπορεί ακόμα να
- Προστατέψει από την εμφάνιση διαβήτη τύπου ΙΙ
- Να μειώσει τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης
- Να μειώσει τα συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας
- Να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού και του δέρματος
- Να καθυστερήσει την εμφάνιση οστεοπόρωσης
- Να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης κατάθλιψης
- Να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης εγκεφαλικών επεισοδίων
- Να καθυστερήσει τη γήρανση.
Ερευνητικό κέντρο στις ΗΠΑ αφιερωμένο στο ελαιόλαδο
Το Κέντρο Ελιάς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια (UC Davis Olive Center) είναι το μοναδικό πανεπιστημιακό κέντρο στις ΗΠΑ που έχει ως σκοπό τον συντονισμό της έρευνας και της εκπαίδευσης πάνω σε όλα τα ζητήματα που αφορούν την ελιά και το λάδι.
Το κέντρο παρέχει υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικά σεμινάρια προς όλους τους εμπλεκόμενους στην καλλιέργεια, παραγωγή, μεταποίηση και εμπορία και επίσης αναλαμβάνει την επιστημονική επίλυση ζητημάτων που αφορούν τη νομοθεσία και τον έλεγχο της ποιότητας των προϊόντων της ελιάς.
Στις ΗΠΑ οποιοσδήποτε παραγωγός ή εταιρεία που δραστηριοποιείται στον χώρο της ελιάς αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα, γνωρίζει ότι μπορεί να απευθυνθεί στο Κέντρο Ελιάς και αυτό θα βρει και θα συντονίσει τους κατάλληλους επιστήμονες οι οποίοι θα δώσουν τη λύση. Αποτελεί ένα αξιοθαύμαστο μοντέλο το οποίο μάλιστα είναι πλήρως αυτοχρηματοδοτούμενο.
Στην Ελλάδα, με εξαίρεση το νεοϊδρυθέν κέντρο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης με επικεφαλής τον δόκτορα Αθανάσιο Γκέρτση, δεν υπάρχει κανένα δημόσιο πανεπιστημιακό κέντρο που να μπορεί να συντονίσει τις αξιόλογες αλλά διασπασμένες ερευνητικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες των Ελλήνων επιστημόνων. Στην Ελλάδα της κρίσης, με την εκρηκτική αύξηση των νέων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον χώρο, δεν υπάρχει κανένας συντονισμός. Στην Καλιφόρνια στόχος του κέντρου είναι να κάνει για το λάδι ό,τι έγινε και για το κρασί.
Πέτρος Τσώνης
Πηγή
Τετάρτη 27 Αυγούστου 2014
Περίεργα παιχνίδια με το μεσσηνιακό ελαιόλαδο
Ο καθηγητής μιλά στο «Θάρρος» για τα τελευταία δεδομένα, τα οποία ενισχύουν την αρχική του θεωρία
Ήταν αρχές του 2012, αν και η έρευνα ξεκίνησε το 2008, όταν ο επίκουρος καθηγητής Φαρμακογνωσίας και Χημείας Φυσικών Προϊόντων στο Φαρμακευτικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, Προκόπης Μαγιάτης, μαζί με τη συνεργάτιδά του, Ελένη Μέλλιου, «τάραξαν» τα λιμνάζοντα νερά στο χώρο του ελληνικού ελαιολάδου.
Έπειτα από έρευνα που πραγματοποίησαν σε 150 δείγματα από διάφορες περιοχές της Ελλάδος, αλλά και την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ορισμένες ποικιλίες, και δη η κορωνέικη που κυριαρχεί στη Μεσσηνία, έχουν ιδιαίτερα ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες.
Βασιζόμενοι στις αναφορές για τις φαρμακευτικές δράσεις του λαδιού (αγουρέλαιο) στην αρχαία Ελλάδα από τον Διοσκουρίδη, απέδειξαν ότι το ελαιόλαδο διαθέτει και αντιοξειδωτικές, νευροπροστατευτικές και καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Αυτό οφείλεται στην ουσία ελαιοκανθάλη, η οποία έχει αρκετά ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, όπως και τα φάρμακα, και στην ουσία ελαιασίνη, που είναι η πιο ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία του ελαιολάδου.
Κατέληξαν, επίσης, στο ότι η ποσότητα των αντιφλεγμονωδών ουσιών στο λάδι της κορωνέικης ελιάς είναι αρκετά υψηλή, αλλά και ότι η ποσότητα των ουσιών αυτών στο λάδι της Μεσσηνίας είναι πολύ υψηλότερη και από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Αυτό, κατά τον κ. Μαγιάτη, οφείλεται σε πολλούς και σύνθετους λόγους, όπως στις κλιματολογικές συνθήκες, στα εδαφολογικά στοιχεία και στη φροντίδα των καλλιεργητών.
Η ανακοίνωση, αντί να προκαλέσει «σεισμό» στο χώρο παραγωγής ελαιολάδου, άρχισε να κάνει «περίεργους» κύκλους. Στα μέσα περίπου του 2013 υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης της εποχής εκείνης, έπειτα από ερωτήσεις στη Βουλή, προχωρεί σε μια δήλωση απαξίωσης της έρευνας, υποστηρίζοντας ότι η ελαιοκανθάλη και η ελαιασίνη δεν ωφελούν σε τίποτα!
Στο τέλος του ίδιου χρόνου ο ΕΦΕΤ, η πλέον υπεύθυνη αρχή, ανατρέπει τα ανακοινωθέντα του υπουργού και γνωμοδοτεί ότι οι δύο ουσίες μπορούν να προσμετρηθούν για τον ισχυρισμό υγείας του ελαιολάδου μας.
Αρχές του 2014 ο κ. Μαγιάτης δημοσιεύει σε διεθνές επιστημονικό περιοδικό ολοκληρωμένη τη μελέτη του. Σε αυτή αποτυπώνεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, έπειτα από μετρήσεις 400 δειγμάτων ελαιολάδου απ’ όλη την Ελλάδα, ότι η Μεσσηνία έχει ένα θησαυρό στη γη της, αφού το λάδι μας περιέχει τη μεγαλύτερη ποσότητα των συγκεκριμένων πολυφαινολών.
Το πρώτο παράδοξο είναι ότι οι Μεσσήνιοι βουλευτές... έκαναν ότι δεν κατάλαβαν. Το δεύτερο είναι ότι, ύστερα από ερωτήσεις άλλων βουλευτών από άλλες περιοχές, ο ΕΦΕΤ αλλάζει την αρχική του γνωμοδότηση, υποστηρίζοντας ότι το θέμα πρέπει να διερευνηθεί περισσότερο!
Δηλαδή, αντί οι ελληνικές Αρχές να στηρίξουν την πρωτοποριακή έρευνα, έψαχναν τρόπους να βάλουν «τρικλοποδιές».
Και σαν μην έφτανε αυτό, τις προηγούμενες ημέρες υπήρξε μία γραπτή παρέμβαση στη Βουλή από συναδέλφους του κ. Μαγιάτη, οι οποίοι, ούτε λίγο-ούτε πολύ, χωρίς να κατονομάζουν, απορρίπτουν την έρευνα!
Πρόκειται για τον καθηγητή Λέανδρο Α. Σκαλτσούνη, πρόεδρο Τμήματος Φαρμακευτικής ΕΚΠΑ, διευθυντή Τομέα Φαρμακογνωσίας & Χημείας Φυσικών Προϊόντων, την καθηγήτρια Μαρία Ζ. Τσιμίδου, διευθύντρια Εργαστηρίου Χημείας και Τεχνολογίας Τροφίμων, Τμήματος Χημείας ΑΠΘ και τον καθηγητή Δημήτριο Μπόσκο, ομότιμο Καθηγητή Χημείας, ΑΠΘ.
Οι τρεις επιστήμονες αποδομούν τη θεωρία του κ. Μαγιάτη και υποστηρίζουν μεταξύ άλλων: «Το ζήτημα που τέθηκε στο ελληνικό Κοινοβούλιο είναι επιστημονικά πολύπλοκο και το ποια είναι η πιο αποτελεσματική, αξιόπιστη και οικονομική μέθοδος ανάλυσης ή το ποιες ουσίες πρέπει να προσδιορίζονται, είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να απαντήσει η επιστημονική κοινότητα και όχι οι ερωτώντες βουλευτές.
Το ελαιόλαδο είναι πολύ πλούσιο σε βιοενεργά συστατικά, μια κατηγορία των οποίων είναι οι βιοφαινόλες, που σχετίζονται χημικώς με την υδροξυτυροσόλη και τυροσόλη, και δεν είναι δυνατόν να ποσοτικοποιηθεί η συμβολή της κάθε επί μέρους ένωσης στο συνολικό ευεργετικό για την υγεία αποτέλεσμα... Καθώς το θέμα της ποιότητας και της παρουσίας του ελληνικού παρθένου ελαιολάδου στη διεθνή αγορά είναι υψίστης προτεραιότητας για τη χώρα, θεωρούμε ότι τα επιστημονικά θέματα που το αφορούν πρέπει να συζητούνται οργανωμένα, τεκμηριωμένα και να ακούγονται όλες οι επιστημονικές απόψεις».
Πάντως, αν η μέθοδος δεν ήταν αξιόπιστη, οι επιστήμονες που έχουν αντίρρηση θα έπρεπε να γράψουν ένα άλλο επιστημονικό άρθρο που να εξηγούν γιατί είναι λανθασμένη. Αν, αντίθετα, συμφωνούν ότι η μέθοδος είναι σωστή, θα έπρεπε να δουν αν η χρήση της προσφέρει κάτι στο κοινό καλό. Αν προσφέρει έστω και το παραμικρό, θα έπρεπε να την υποστηρίζουν ή, τουλάχιστον, να μην την πολεμούν.
Η αίσθησή μας είναι ότι η θεωρία του κ. Μαγιάτη, εκτός όλων των άλλων, ανατρέπει μεγάλα συμφέροντα εταιρειών μαζικής παραγωγής λαδιού που δε θέλουν το ποιοτικό λάδι να ξεχωρίζει, γιατί έτσι θα χάσουν μεγάλο μερίδιο της αγοράς.
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΑΓΙΑΤΗΣ: «Είναι θέμα πολιτικής βούλησης η προώθηση του ελαιολάδου μας»
Με τον καθηγητή Προκόπη Μαγιάτη επικοινωνήσαμε τις προηγούμενες ημέρες και είχε την ευγένεια να απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις μας:
-Περιγράψτε μας περιληπτικά την έρευνά σας σχετικά με τις φαινόλες, ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη, στο ελαιόλαδο. Πώς ξεκινήσατε, πώς εξελίσσεται και τι αποτελέσματα έχουν φανεί έως τώρα;
H έρευνά μας ξεκίνησε με αφορμή μια παρατήρηση από κείμενα του αρχαίου Έλληνα συγγραφέα Διοσκουρίδη, ο οποίος συνιστούσε το αγουρέλαιο ως το καλύτερο έλαιο για χρήση στην υγεία. Αυτό μας έκανε να αναζητήσουμε τη διαφορά σε χημικό επίπεδο ανάμεσα στο λάδι από άγουρες και ώριμες ελιές, αρχικά από την ίδια ποικιλία και τον ίδιο ελαιώνα. Παρατηρήσαμε ότι με την ωρίμανση επέρχεται με εντυπωσιακό τρόπο μια δραματική πτώση στα επίπεδα των δυο κυριότερων φαινολικών συστατικών, που στη συνέχεια αποδείχτηκε ότι ήταν η ελαιοκανθάλη και η ελαιασίνη. Είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον ότι μελέτες από άλλα εργαστήρια από διάφορα μέρη του κόσμου έχουν αποδώσει τα τελευταία χρόνια σε αυτές τις δυο ουσίες αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικές, καρδιοπροστατευτικές και νευροπροστατευτικές ιδιότητες, γεγονός που επιβεβαιώνει θριαμβευτικά τα αρχαία κείμενα.
Η κύρια συνεισφορά της ερευνητικής μου ομάδας στο θέμα αυτό ήταν η ανάπτυξη μιας ταχύτατης και ακριβέστατης μεθόδου προσδιορισμού των ουσιών αυτών, γεγονός που μας επέτρεψε να αναλύσουμε ως τώρα πάνω από 1.000 δείγματα από δεκάδες ποικιλίες και χώρες, και έτσι να βγάλουμε συμπεράσματα για τις παραμέτρους που καθορίζουν τα επίπεδα των ουσιών αυτών μέσα στο λάδι.
Ως τώρα γνωρίζουμε με σαφήνεια ότι αυτό καθορίζεται από την ποικιλία, την εποχή συγκομιδής και τις πρακτικές που ακολουθούνται στο ελαιοτριβείο. Είναι αξιοσημείωτο ότι λάδι που θα παραχθεί από τον ίδιο ελαιώνα σε διαφορετική εποχή ωρίμανσης ή σε διαφορετικό ελαιοτριβείο, μπορεί να έχει τεράστια διαφορά.
Έχοντας αυτό ως βάση καταρτίσαμε μια πολύ μεγάλη τράπεζα δεδομένων, που μας επιτρέπει πλέον να χαρακτηρίζουμε ένα λάδι αν είναι πλούσιο, μέτριο ή φτωχό ως προς την περιεκτικότητά του σε ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη, καθώς μέχρι πρότινος δεν υπήρχε μέτρο σύγκρισης.
Με αυτό το κριτήριο μπορέσαμε να επιλέξουμε κατάλληλα λάδια για να χορηγηθούν σε ανθρώπους υπό αυστηρά ελεγχόμενο τρόπο και να μετρηθεί η επίδρασή τους στην υγεία.
Η μελέτη, που στηρίζεται σε χορηγία του Ιδρύματος Καπετάν Βασίλη και της εταιρείας ΓΑΙΑ, πραγματοποιείται αυτή την περίοδο στις ΗΠΑ από εργαστήρια του Τμήματος Διατροφής του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, και τα αποτελέσματα αναμένονται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.
Αξίζει, πάντως, να σημειώσουμε ότι δεν είναι μόνο αυτές οι δύο ουσίες οι φαινόλες του ελαιολάδου. Υπάρχουν αρκετές ακόμα, που συνήθως, όμως, βρίσκονται σε μικρότερη ποσότητα και για τις οποίες ακόμα δε γνωρίζουμε τι ακριβώς ρόλο έχουν για την υγεία.
Μάλιστα, πολύ πρόσφατα ανακαλύψαμε μια καινούρια φαινόλη μέσα στο ελαιόλαδο και αυτό μαζί με τη συνολική χαρτογράφηση του ελληνικού λαδιού και με τα ως τώρα αποτελέσματα των μελετών σε πειραματόζωα, θα παρουσιαστούν σε συνέδριο που διοργανώνει η Ιατρική Σχολή του Harvard για τη Μεσογειακή Διατροφή στις 27-28 Σεπτεμβρίου.
-Ποια είναι η καινοτομία της μεθόδου NMR που χρησιμοποιείτε για τη μέτρηση των επιπέδων ελαιοκανθάλης και ελαιασίνης, και πόσο ακριβής και αξιόπιστη είναι σε σχέση με άλλες μεθόδους;
Η καινοτομία της μεθόδου έγκειται στο ότι μπορεί να προσδιορίσει τα επίπεδα των ουσιών αυτών στο λάδι χωρίς αυτές να υποστούν καμία χημική αλλοίωση.
Η τελευταία εκδοχή της μεθόδου μας, που παρουσιάσαμε σε διεθνές συνέδριο στην Ιταλία τον περασμένο Μάιο, μας επιτρέπει να μετρήσουμε τα συστατικά σε μόλις 3 λεπτά σε μια σταγόνα λαδιού χωρίς καμία απολύτως επεξεργασία.
Όλες οι προηγούμενες μέθοδοι χρησιμοποιούσαν χρωματογραφικά υλικά, τα οποία μετέτρεπαν εν αγνοία των ερευνητών τις ουσίες σε μια σειρά τεχνητών (μη πραγματικών) προϊόντων, τα οποία καθιστούσαν την ανάλυση εξαιρετικά περίπλοκη, μη επαναλήψιμη και έδιναν μια εντελώς παραπλανητική εικόνα για τη σύσταση του ελαιολάδου.
-Θα μπορούσαν οι φαινόλες, ολεοκανθάλη και ολεασίνη, να συμπεριληφθούν στον ισχυρισμό της υγείας του κανονισμού της Ε.Ε. (432/2012); Εάν ναι, και παρά τις ερωτήσεις βουλευτών στο ελληνικό κοινοβούλιο, γιατί διστάζει το επίσημο κράτος να πάρει ανάλογη πρωτοβουλία;
Οι ουσίες αυτές είναι παράγωγα της τυροσόλης και της υδροξυτυροσόλης αντίστοιχα. Ο κανονισμός είναι αρκετά σαφής όσον αφορά ποια συστατικά προσμετρώνται και αυτό δεν είναι θέμα της Βουλής. Το θέμα στη βάση του είναι τεχνικό και δεν αφορά στη Βουλή, καθώς υπάρχουν αρμόδιοι φορείς, όπως ο ΕΦΕΤ, που έχει την ευθύνη.
Το λεπτό ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχει επίσημος τρόπος μέτρησης των ουσιών αυτών. Μέχρι να υιοθετηθεί κάποια μέθοδος σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι ελεγκτικοί φορείς είναι υποχρεωμένοι να αποδέχονται κάθε αξιόπιστη δημοσιευμένη μέθοδο, όπως αυτή που έχουμε αναπτύξει.
Αυτό που είναι θέμα πολιτικής είναι το κατά πόσο ως κράτος θέλουμε να προωθήσουμε διεθνώς την άποψη ότι το ελαιόλαδο δεν είναι απλό τρόφιμο, αλλά μπορεί υπό προϋποθέσεις να δρα περισσότερο ευεργετικά στην υγεία.
Αν έχουμε ως μόνο σκοπό να μειώσουμε το κόστος παραγωγής για να ανταγωνιστούμε τα σπορέλαια, τότε οι προοπτικές είναι δυσοίωνες. Αν, όμως, αναγνωρίσουμε και προβάλλουμε ότι το ελαιόλαδο έχει συστατικά που δε βρίσκονται σε κανένα άλλο τρόφιμο και ότι αυτά τα συστατικά τα αναγνωρίζει η Ε.Ε. ως υγειοπροστατευτικά, τότε μπορεί να πολλαπλασιάσουμε την αξία του προϊόντος προς όφελος του παραγωγού.
Η πρωτοβουλία που θα μπορούσε να πάρει το κράτος είναι αυτό που ήδη κάνουμε άτυπα στο πανεπιστήμιο, δηλαδή να καταγράφουμε τα επίπεδα σε κάθε δείγμα που αναλύουμε και να καταρτίζουμε πίνακες με σειρά αξιολόγησης, ώστε ο καταναλωτής ή ο έμπορος να γνωρίζει τι ποιότητας είναι το λάδι που αγοράζει. Αν αυτό γινόταν από κάποιον ειδικότερο φορέα και όχι κατ’ ανάγκη το πανεπιστήμιο, τότε θα δείχναμε ως χώρα ότι υιοθετούμε πρακτικές που προωθούν το ελαιόλαδο ως λειτουργικό τρόφιμο, δηλαδή τρόφιμο που προστατεύει την υγεία. Αυτό θα ήταν κάτι πραγματικά καινοτόμο για το μάρκετινγκ του ελληνικού ελαιολάδου και είναι κάτι που ζητούν δεκάδες ποιοτικοί παραγωγοί.
-Λέγεται ότι οι καταναλωτές χωρών που δεν παράγουν ελαιόλαδο συχνά προτιμούν ελαιόλαδα πιο ήπιας γεύσης, κι όχι πικρά και πικάντικα, χαρακτηριστικά της γεύσης της κορωνέικης ποικιλίας.
Θεωρείτε ότι η προώθηση της κορωνέικης ποικιλίας ως τρόφιμου εξαιρετικής σημασίας για την υγεία του ανθρώπου θα βοηθούσε στη μεγαλύτερη διείσδυσή της στις διεθνείς αγορές;
Με βάση την τράπεζα δεδομένων που έχουμε δημιουργήσει τα τελευταία 4 χρόνια, η κορωνέικη ποικιλία μπορεί να παράγει λάδια με πολύ έντονη πικρή και πικάντικη γεύση, ανάλογα με την εποχή συγκομιδής και διάφορες άλλες συνθήκες. Αυτό, σε συνεργασία με την Ομάδα Γευσιγνωσίας Ελαιολάδου Καλαμάτας του ΤΕΙ Πελοποννήσου, το έχουμε συσχετίσει συστηματικά και σταθερά με υψηλά επίπεδα ελαιοκανθάλης και ελαιασίνης.
Επομένως, ένα λάδι με τέτοια οργανοληπτικά χαρακτηριστικά έχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να καλύπτει τις προδιαγραφές του κανονισμού 432/2012 και έτσι να έχει ισχυρότερη υγειοπροστατευτική δράση.
Η ιδιότητα αυτή για μεγάλη μερίδα του καταναλωτικού κοινού έχει μεγαλύτερη σημασία από τον παράγοντα γεύση ή συσκευασία. Αυτό, μάλιστα, έχει αποδειχθεί με μελέτες μάρκετινγκ στην αμερικανική αγορά. Επομένως, είναι σημαντικό να εδραιωθεί στο καταναλωτικό κοινό η πεποίθηση ότι το καλό κορωνέικο λάδι μπορεί να έχει πιο έντονη γεύση, αλλά αυτό το καθιστά πιο χρήσιμο για την υγεία, με βάση τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι με βάση κάποια φήμη.
Είναι εντυπωσιακό ότι χάρη στη συστηματική καταγραφή που έχει γίνει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών τα καλύτερα λάδια ως προς την περιεκτικότητα σε υγειοπροστατευτικά συστατικά μπορούν πλέον να τεκμηριώνουν επίσημα τη θέση τους στην πανελλαδική κατάταξη και έτσι να επιτυγχάνουν υψηλότερη τιμή.
Το φετινό Νο1 στη λίστα πέτυχε εξαγωγή στο εξωτερικό με τιμή παραγωγού 10 φορές ψηλότερη από την τρέχουσα τιμή χύμα ελαιολάδου. Νομίζω αυτό και μόνο το στοιχείο είναι ικανό να πείσει και τον πιο δύσπιστο για την υπεραξία που μπορεί να προσφέρει η επιστημονική έρευνα πάνω στο ελαιόλαδο.
Του Αντώνη Πετρόγιαννη
Ήταν αρχές του 2012, αν και η έρευνα ξεκίνησε το 2008, όταν ο επίκουρος καθηγητής Φαρμακογνωσίας και Χημείας Φυσικών Προϊόντων στο Φαρμακευτικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, Προκόπης Μαγιάτης, μαζί με τη συνεργάτιδά του, Ελένη Μέλλιου, «τάραξαν» τα λιμνάζοντα νερά στο χώρο του ελληνικού ελαιολάδου.
Έπειτα από έρευνα που πραγματοποίησαν σε 150 δείγματα από διάφορες περιοχές της Ελλάδος, αλλά και την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ορισμένες ποικιλίες, και δη η κορωνέικη που κυριαρχεί στη Μεσσηνία, έχουν ιδιαίτερα ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες.
Βασιζόμενοι στις αναφορές για τις φαρμακευτικές δράσεις του λαδιού (αγουρέλαιο) στην αρχαία Ελλάδα από τον Διοσκουρίδη, απέδειξαν ότι το ελαιόλαδο διαθέτει και αντιοξειδωτικές, νευροπροστατευτικές και καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες. Αυτό οφείλεται στην ουσία ελαιοκανθάλη, η οποία έχει αρκετά ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, όπως και τα φάρμακα, και στην ουσία ελαιασίνη, που είναι η πιο ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία του ελαιολάδου.
Κατέληξαν, επίσης, στο ότι η ποσότητα των αντιφλεγμονωδών ουσιών στο λάδι της κορωνέικης ελιάς είναι αρκετά υψηλή, αλλά και ότι η ποσότητα των ουσιών αυτών στο λάδι της Μεσσηνίας είναι πολύ υψηλότερη και από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Αυτό, κατά τον κ. Μαγιάτη, οφείλεται σε πολλούς και σύνθετους λόγους, όπως στις κλιματολογικές συνθήκες, στα εδαφολογικά στοιχεία και στη φροντίδα των καλλιεργητών.
Η ανακοίνωση, αντί να προκαλέσει «σεισμό» στο χώρο παραγωγής ελαιολάδου, άρχισε να κάνει «περίεργους» κύκλους. Στα μέσα περίπου του 2013 υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης της εποχής εκείνης, έπειτα από ερωτήσεις στη Βουλή, προχωρεί σε μια δήλωση απαξίωσης της έρευνας, υποστηρίζοντας ότι η ελαιοκανθάλη και η ελαιασίνη δεν ωφελούν σε τίποτα!
Στο τέλος του ίδιου χρόνου ο ΕΦΕΤ, η πλέον υπεύθυνη αρχή, ανατρέπει τα ανακοινωθέντα του υπουργού και γνωμοδοτεί ότι οι δύο ουσίες μπορούν να προσμετρηθούν για τον ισχυρισμό υγείας του ελαιολάδου μας.
Αρχές του 2014 ο κ. Μαγιάτης δημοσιεύει σε διεθνές επιστημονικό περιοδικό ολοκληρωμένη τη μελέτη του. Σε αυτή αποτυπώνεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, έπειτα από μετρήσεις 400 δειγμάτων ελαιολάδου απ’ όλη την Ελλάδα, ότι η Μεσσηνία έχει ένα θησαυρό στη γη της, αφού το λάδι μας περιέχει τη μεγαλύτερη ποσότητα των συγκεκριμένων πολυφαινολών.
Το πρώτο παράδοξο είναι ότι οι Μεσσήνιοι βουλευτές... έκαναν ότι δεν κατάλαβαν. Το δεύτερο είναι ότι, ύστερα από ερωτήσεις άλλων βουλευτών από άλλες περιοχές, ο ΕΦΕΤ αλλάζει την αρχική του γνωμοδότηση, υποστηρίζοντας ότι το θέμα πρέπει να διερευνηθεί περισσότερο!
Δηλαδή, αντί οι ελληνικές Αρχές να στηρίξουν την πρωτοποριακή έρευνα, έψαχναν τρόπους να βάλουν «τρικλοποδιές».
Και σαν μην έφτανε αυτό, τις προηγούμενες ημέρες υπήρξε μία γραπτή παρέμβαση στη Βουλή από συναδέλφους του κ. Μαγιάτη, οι οποίοι, ούτε λίγο-ούτε πολύ, χωρίς να κατονομάζουν, απορρίπτουν την έρευνα!
Πρόκειται για τον καθηγητή Λέανδρο Α. Σκαλτσούνη, πρόεδρο Τμήματος Φαρμακευτικής ΕΚΠΑ, διευθυντή Τομέα Φαρμακογνωσίας & Χημείας Φυσικών Προϊόντων, την καθηγήτρια Μαρία Ζ. Τσιμίδου, διευθύντρια Εργαστηρίου Χημείας και Τεχνολογίας Τροφίμων, Τμήματος Χημείας ΑΠΘ και τον καθηγητή Δημήτριο Μπόσκο, ομότιμο Καθηγητή Χημείας, ΑΠΘ.
Οι τρεις επιστήμονες αποδομούν τη θεωρία του κ. Μαγιάτη και υποστηρίζουν μεταξύ άλλων: «Το ζήτημα που τέθηκε στο ελληνικό Κοινοβούλιο είναι επιστημονικά πολύπλοκο και το ποια είναι η πιο αποτελεσματική, αξιόπιστη και οικονομική μέθοδος ανάλυσης ή το ποιες ουσίες πρέπει να προσδιορίζονται, είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να απαντήσει η επιστημονική κοινότητα και όχι οι ερωτώντες βουλευτές.
Το ελαιόλαδο είναι πολύ πλούσιο σε βιοενεργά συστατικά, μια κατηγορία των οποίων είναι οι βιοφαινόλες, που σχετίζονται χημικώς με την υδροξυτυροσόλη και τυροσόλη, και δεν είναι δυνατόν να ποσοτικοποιηθεί η συμβολή της κάθε επί μέρους ένωσης στο συνολικό ευεργετικό για την υγεία αποτέλεσμα... Καθώς το θέμα της ποιότητας και της παρουσίας του ελληνικού παρθένου ελαιολάδου στη διεθνή αγορά είναι υψίστης προτεραιότητας για τη χώρα, θεωρούμε ότι τα επιστημονικά θέματα που το αφορούν πρέπει να συζητούνται οργανωμένα, τεκμηριωμένα και να ακούγονται όλες οι επιστημονικές απόψεις».
Πάντως, αν η μέθοδος δεν ήταν αξιόπιστη, οι επιστήμονες που έχουν αντίρρηση θα έπρεπε να γράψουν ένα άλλο επιστημονικό άρθρο που να εξηγούν γιατί είναι λανθασμένη. Αν, αντίθετα, συμφωνούν ότι η μέθοδος είναι σωστή, θα έπρεπε να δουν αν η χρήση της προσφέρει κάτι στο κοινό καλό. Αν προσφέρει έστω και το παραμικρό, θα έπρεπε να την υποστηρίζουν ή, τουλάχιστον, να μην την πολεμούν.
Η αίσθησή μας είναι ότι η θεωρία του κ. Μαγιάτη, εκτός όλων των άλλων, ανατρέπει μεγάλα συμφέροντα εταιρειών μαζικής παραγωγής λαδιού που δε θέλουν το ποιοτικό λάδι να ξεχωρίζει, γιατί έτσι θα χάσουν μεγάλο μερίδιο της αγοράς.
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΑΓΙΑΤΗΣ: «Είναι θέμα πολιτικής βούλησης η προώθηση του ελαιολάδου μας»
Με τον καθηγητή Προκόπη Μαγιάτη επικοινωνήσαμε τις προηγούμενες ημέρες και είχε την ευγένεια να απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις μας:
-Περιγράψτε μας περιληπτικά την έρευνά σας σχετικά με τις φαινόλες, ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη, στο ελαιόλαδο. Πώς ξεκινήσατε, πώς εξελίσσεται και τι αποτελέσματα έχουν φανεί έως τώρα;
H έρευνά μας ξεκίνησε με αφορμή μια παρατήρηση από κείμενα του αρχαίου Έλληνα συγγραφέα Διοσκουρίδη, ο οποίος συνιστούσε το αγουρέλαιο ως το καλύτερο έλαιο για χρήση στην υγεία. Αυτό μας έκανε να αναζητήσουμε τη διαφορά σε χημικό επίπεδο ανάμεσα στο λάδι από άγουρες και ώριμες ελιές, αρχικά από την ίδια ποικιλία και τον ίδιο ελαιώνα. Παρατηρήσαμε ότι με την ωρίμανση επέρχεται με εντυπωσιακό τρόπο μια δραματική πτώση στα επίπεδα των δυο κυριότερων φαινολικών συστατικών, που στη συνέχεια αποδείχτηκε ότι ήταν η ελαιοκανθάλη και η ελαιασίνη. Είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον ότι μελέτες από άλλα εργαστήρια από διάφορα μέρη του κόσμου έχουν αποδώσει τα τελευταία χρόνια σε αυτές τις δυο ουσίες αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικές, καρδιοπροστατευτικές και νευροπροστατευτικές ιδιότητες, γεγονός που επιβεβαιώνει θριαμβευτικά τα αρχαία κείμενα.
Η κύρια συνεισφορά της ερευνητικής μου ομάδας στο θέμα αυτό ήταν η ανάπτυξη μιας ταχύτατης και ακριβέστατης μεθόδου προσδιορισμού των ουσιών αυτών, γεγονός που μας επέτρεψε να αναλύσουμε ως τώρα πάνω από 1.000 δείγματα από δεκάδες ποικιλίες και χώρες, και έτσι να βγάλουμε συμπεράσματα για τις παραμέτρους που καθορίζουν τα επίπεδα των ουσιών αυτών μέσα στο λάδι.
Ως τώρα γνωρίζουμε με σαφήνεια ότι αυτό καθορίζεται από την ποικιλία, την εποχή συγκομιδής και τις πρακτικές που ακολουθούνται στο ελαιοτριβείο. Είναι αξιοσημείωτο ότι λάδι που θα παραχθεί από τον ίδιο ελαιώνα σε διαφορετική εποχή ωρίμανσης ή σε διαφορετικό ελαιοτριβείο, μπορεί να έχει τεράστια διαφορά.
Έχοντας αυτό ως βάση καταρτίσαμε μια πολύ μεγάλη τράπεζα δεδομένων, που μας επιτρέπει πλέον να χαρακτηρίζουμε ένα λάδι αν είναι πλούσιο, μέτριο ή φτωχό ως προς την περιεκτικότητά του σε ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη, καθώς μέχρι πρότινος δεν υπήρχε μέτρο σύγκρισης.
Με αυτό το κριτήριο μπορέσαμε να επιλέξουμε κατάλληλα λάδια για να χορηγηθούν σε ανθρώπους υπό αυστηρά ελεγχόμενο τρόπο και να μετρηθεί η επίδρασή τους στην υγεία.
Η μελέτη, που στηρίζεται σε χορηγία του Ιδρύματος Καπετάν Βασίλη και της εταιρείας ΓΑΙΑ, πραγματοποιείται αυτή την περίοδο στις ΗΠΑ από εργαστήρια του Τμήματος Διατροφής του αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, και τα αποτελέσματα αναμένονται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.
Αξίζει, πάντως, να σημειώσουμε ότι δεν είναι μόνο αυτές οι δύο ουσίες οι φαινόλες του ελαιολάδου. Υπάρχουν αρκετές ακόμα, που συνήθως, όμως, βρίσκονται σε μικρότερη ποσότητα και για τις οποίες ακόμα δε γνωρίζουμε τι ακριβώς ρόλο έχουν για την υγεία.
Μάλιστα, πολύ πρόσφατα ανακαλύψαμε μια καινούρια φαινόλη μέσα στο ελαιόλαδο και αυτό μαζί με τη συνολική χαρτογράφηση του ελληνικού λαδιού και με τα ως τώρα αποτελέσματα των μελετών σε πειραματόζωα, θα παρουσιαστούν σε συνέδριο που διοργανώνει η Ιατρική Σχολή του Harvard για τη Μεσογειακή Διατροφή στις 27-28 Σεπτεμβρίου.
-Ποια είναι η καινοτομία της μεθόδου NMR που χρησιμοποιείτε για τη μέτρηση των επιπέδων ελαιοκανθάλης και ελαιασίνης, και πόσο ακριβής και αξιόπιστη είναι σε σχέση με άλλες μεθόδους;
Η καινοτομία της μεθόδου έγκειται στο ότι μπορεί να προσδιορίσει τα επίπεδα των ουσιών αυτών στο λάδι χωρίς αυτές να υποστούν καμία χημική αλλοίωση.
Η τελευταία εκδοχή της μεθόδου μας, που παρουσιάσαμε σε διεθνές συνέδριο στην Ιταλία τον περασμένο Μάιο, μας επιτρέπει να μετρήσουμε τα συστατικά σε μόλις 3 λεπτά σε μια σταγόνα λαδιού χωρίς καμία απολύτως επεξεργασία.
Όλες οι προηγούμενες μέθοδοι χρησιμοποιούσαν χρωματογραφικά υλικά, τα οποία μετέτρεπαν εν αγνοία των ερευνητών τις ουσίες σε μια σειρά τεχνητών (μη πραγματικών) προϊόντων, τα οποία καθιστούσαν την ανάλυση εξαιρετικά περίπλοκη, μη επαναλήψιμη και έδιναν μια εντελώς παραπλανητική εικόνα για τη σύσταση του ελαιολάδου.
-Θα μπορούσαν οι φαινόλες, ολεοκανθάλη και ολεασίνη, να συμπεριληφθούν στον ισχυρισμό της υγείας του κανονισμού της Ε.Ε. (432/2012); Εάν ναι, και παρά τις ερωτήσεις βουλευτών στο ελληνικό κοινοβούλιο, γιατί διστάζει το επίσημο κράτος να πάρει ανάλογη πρωτοβουλία;
Οι ουσίες αυτές είναι παράγωγα της τυροσόλης και της υδροξυτυροσόλης αντίστοιχα. Ο κανονισμός είναι αρκετά σαφής όσον αφορά ποια συστατικά προσμετρώνται και αυτό δεν είναι θέμα της Βουλής. Το θέμα στη βάση του είναι τεχνικό και δεν αφορά στη Βουλή, καθώς υπάρχουν αρμόδιοι φορείς, όπως ο ΕΦΕΤ, που έχει την ευθύνη.
Το λεπτό ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχει επίσημος τρόπος μέτρησης των ουσιών αυτών. Μέχρι να υιοθετηθεί κάποια μέθοδος σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι ελεγκτικοί φορείς είναι υποχρεωμένοι να αποδέχονται κάθε αξιόπιστη δημοσιευμένη μέθοδο, όπως αυτή που έχουμε αναπτύξει.
Αυτό που είναι θέμα πολιτικής είναι το κατά πόσο ως κράτος θέλουμε να προωθήσουμε διεθνώς την άποψη ότι το ελαιόλαδο δεν είναι απλό τρόφιμο, αλλά μπορεί υπό προϋποθέσεις να δρα περισσότερο ευεργετικά στην υγεία.
Αν έχουμε ως μόνο σκοπό να μειώσουμε το κόστος παραγωγής για να ανταγωνιστούμε τα σπορέλαια, τότε οι προοπτικές είναι δυσοίωνες. Αν, όμως, αναγνωρίσουμε και προβάλλουμε ότι το ελαιόλαδο έχει συστατικά που δε βρίσκονται σε κανένα άλλο τρόφιμο και ότι αυτά τα συστατικά τα αναγνωρίζει η Ε.Ε. ως υγειοπροστατευτικά, τότε μπορεί να πολλαπλασιάσουμε την αξία του προϊόντος προς όφελος του παραγωγού.
Η πρωτοβουλία που θα μπορούσε να πάρει το κράτος είναι αυτό που ήδη κάνουμε άτυπα στο πανεπιστήμιο, δηλαδή να καταγράφουμε τα επίπεδα σε κάθε δείγμα που αναλύουμε και να καταρτίζουμε πίνακες με σειρά αξιολόγησης, ώστε ο καταναλωτής ή ο έμπορος να γνωρίζει τι ποιότητας είναι το λάδι που αγοράζει. Αν αυτό γινόταν από κάποιον ειδικότερο φορέα και όχι κατ’ ανάγκη το πανεπιστήμιο, τότε θα δείχναμε ως χώρα ότι υιοθετούμε πρακτικές που προωθούν το ελαιόλαδο ως λειτουργικό τρόφιμο, δηλαδή τρόφιμο που προστατεύει την υγεία. Αυτό θα ήταν κάτι πραγματικά καινοτόμο για το μάρκετινγκ του ελληνικού ελαιολάδου και είναι κάτι που ζητούν δεκάδες ποιοτικοί παραγωγοί.
-Λέγεται ότι οι καταναλωτές χωρών που δεν παράγουν ελαιόλαδο συχνά προτιμούν ελαιόλαδα πιο ήπιας γεύσης, κι όχι πικρά και πικάντικα, χαρακτηριστικά της γεύσης της κορωνέικης ποικιλίας.
Θεωρείτε ότι η προώθηση της κορωνέικης ποικιλίας ως τρόφιμου εξαιρετικής σημασίας για την υγεία του ανθρώπου θα βοηθούσε στη μεγαλύτερη διείσδυσή της στις διεθνείς αγορές;
Με βάση την τράπεζα δεδομένων που έχουμε δημιουργήσει τα τελευταία 4 χρόνια, η κορωνέικη ποικιλία μπορεί να παράγει λάδια με πολύ έντονη πικρή και πικάντικη γεύση, ανάλογα με την εποχή συγκομιδής και διάφορες άλλες συνθήκες. Αυτό, σε συνεργασία με την Ομάδα Γευσιγνωσίας Ελαιολάδου Καλαμάτας του ΤΕΙ Πελοποννήσου, το έχουμε συσχετίσει συστηματικά και σταθερά με υψηλά επίπεδα ελαιοκανθάλης και ελαιασίνης.
Επομένως, ένα λάδι με τέτοια οργανοληπτικά χαρακτηριστικά έχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να καλύπτει τις προδιαγραφές του κανονισμού 432/2012 και έτσι να έχει ισχυρότερη υγειοπροστατευτική δράση.
Η ιδιότητα αυτή για μεγάλη μερίδα του καταναλωτικού κοινού έχει μεγαλύτερη σημασία από τον παράγοντα γεύση ή συσκευασία. Αυτό, μάλιστα, έχει αποδειχθεί με μελέτες μάρκετινγκ στην αμερικανική αγορά. Επομένως, είναι σημαντικό να εδραιωθεί στο καταναλωτικό κοινό η πεποίθηση ότι το καλό κορωνέικο λάδι μπορεί να έχει πιο έντονη γεύση, αλλά αυτό το καθιστά πιο χρήσιμο για την υγεία, με βάση τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι με βάση κάποια φήμη.
Είναι εντυπωσιακό ότι χάρη στη συστηματική καταγραφή που έχει γίνει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών τα καλύτερα λάδια ως προς την περιεκτικότητα σε υγειοπροστατευτικά συστατικά μπορούν πλέον να τεκμηριώνουν επίσημα τη θέση τους στην πανελλαδική κατάταξη και έτσι να επιτυγχάνουν υψηλότερη τιμή.
Το φετινό Νο1 στη λίστα πέτυχε εξαγωγή στο εξωτερικό με τιμή παραγωγού 10 φορές ψηλότερη από την τρέχουσα τιμή χύμα ελαιολάδου. Νομίζω αυτό και μόνο το στοιχείο είναι ικανό να πείσει και τον πιο δύσπιστο για την υπεραξία που μπορεί να προσφέρει η επιστημονική έρευνα πάνω στο ελαιόλαδο.
Του Αντώνη Πετρόγιαννη
Κυριακή 14 Ιουλίου 2013
Λάδι «εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο»
Μύθοι και αλήθειες για το λάδι: Βασικό συστατικό της διατροφής μας, το ελαιόλαδο συχνά πρωταγωνιστεί σε διατροφικούς μύθους. Όσο ελκυστικά κι αν είναι, τα διάφανα μπουκάλια είναι ακατάλληλα για το λάδι γιατί το φως το οξειδώνει. «Θέλουμε να αγοράζουμε λάδι, όχι κολόνια!»
«Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο» θα μπορούσαμε να τραγουδήσουμε μπροστά σε ένα μπουκάλι με «εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο», τώρα μάλιστα που μερικοί παραγωγοί αποφάσισαν να πουλήσουν πιο πολύ μπουκάλι παρά περιεχόμενο. Διαβάστε στις εσωτερικές σελίδες αλήθειες για ένα από τα πιο βασικά στοιχεία της διατροφής μας.
«Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο» θα μπορούσαμε να τραγουδήσουμε μπροστά σε ένα μπουκάλι με «εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο», τώρα μάλιστα που μερικοί παραγωγοί αποφάσισαν να πουλήσουν πιο πολύ μπουκάλι παρά περιεχόμενο. Διαβάστε στις εσωτερικές σελίδες αλήθειες για ένα από τα πιο βασικά στοιχεία της διατροφής μας.
Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013
Ξαναβάζει στο τραπέζι η Ισπανία το τυποποιημένο ελαιόλαδο
Η Ισπανία, που παραμένει πρώτη χώρα παγκοσμίως στην παραγωγή ελαιολάδου, προχωρά σε αυτή την κίνηση σε μια προσπάθεια διασφάλισης της ποιότητας του επώνυμου προϊόντος της που χρησιμοποιείται στην εστίαση.
Δεν είναι όμως μόνο η Ισπανία που απαγορεύει τη χρήση αναπληρώσιμων φιαλών ελαιολάδου στα εστιατόρια. Ανάλογες αποφάσεις εφαρμόζονται ήδη στην Πορτογαλία (το σχετικό μέτρο είχε ληφθεί ήδη πριν από την πρόταση της Κομισιόν) και στην Ιταλία από τις αρχές του έτους.
Με την απόφαση της Ισπανίας, η χώρα μας είναι η μόνη ελαιοπαραγωγική χώρα της Ε.Ε. που δεν προχώρησε στην απαγόρευση του χύμα ελαιολάδου στην εστίαση.
Ο νέος ισπανικός νόμος προβλέπει την υποχρεωτική χρήση δοχείων που διαθέτουν «πώμα που χάνει την ακεραιότητά του μετά την πρώτη χρήση και ένα σύστημα προστασίας που εμποδίζει την επανάχρησή του μετά την εξάντληση του αρχικού του περιεχομένων». Ταυτόχρονα ο νέος νόμος διευθετεί το θέμα της ανακύκλωσης των δοχείων που θα χρησιμοποιούνται.
Δεν είναι όμως μόνο η Ισπανία που απαγορεύει τη χρήση αναπληρώσιμων φιαλών ελαιολάδου στα εστιατόρια. Ανάλογες αποφάσεις εφαρμόζονται ήδη στην Πορτογαλία (το σχετικό μέτρο είχε ληφθεί ήδη πριν από την πρόταση της Κομισιόν) και στην Ιταλία από τις αρχές του έτους.
Με την απόφαση της Ισπανίας, η χώρα μας είναι η μόνη ελαιοπαραγωγική χώρα της Ε.Ε. που δεν προχώρησε στην απαγόρευση του χύμα ελαιολάδου στην εστίαση.
Ο νέος ισπανικός νόμος προβλέπει την υποχρεωτική χρήση δοχείων που διαθέτουν «πώμα που χάνει την ακεραιότητά του μετά την πρώτη χρήση και ένα σύστημα προστασίας που εμποδίζει την επανάχρησή του μετά την εξάντληση του αρχικού του περιεχομένων». Ταυτόχρονα ο νέος νόμος διευθετεί το θέμα της ανακύκλωσης των δοχείων που θα χρησιμοποιούνται.
Τρίτη 18 Ιουνίου 2013
ΠΟΠ ελιά Καλαματα: όταν το θράσος δεν έχει όρια!
ΠΟΠ ελιά Καλαματα: όταν το θράσος δεν έχει όρια! Νέα διαμαρτυρία της ΠΕΜΕΠΕ
Όταν το θράσος δεν έχει όρια! Νέα διαμαρτυρία της ΠΕΜΕΠΕ (βλ.www.agrotypos.gr της 14ης τρέχοντος) για την καταπάτηση των κεκτημένων δικαιωμάτων, των οργανωμένων σε αυτή επιχειρήσεων, από την κατάχρηση της Καλαματιανής ονομασίας προέλευσης επιτραπέζιας ελιάς.
Και γιατί διαμαρτύρεται;
Όταν το θράσος δεν έχει όρια! Νέα διαμαρτυρία της ΠΕΜΕΠΕ (βλ.www.agrotypos.gr της 14ης τρέχοντος) για την καταπάτηση των κεκτημένων δικαιωμάτων, των οργανωμένων σε αυτή επιχειρήσεων, από την κατάχρηση της Καλαματιανής ονομασίας προέλευσης επιτραπέζιας ελιάς.
Και γιατί διαμαρτύρεται;
Τετάρτη 29 Μαΐου 2013
Τὸ ελαιόλαδο διαθέτει χημειοπροστατευτικὲς ιδιότητες.
Τὸ ελαιόλαδο διαθέτει χημειοπροστατευτικὲς ιδιότητες. Εδώ και χιλιάδες χρόνια η ελιά και ο καρπός της «ζει» στην περιοχή της Μεσογείου.Το πολύτιμο αυτό δώρο της φύσης είναι μια ζωντανή κληρονομιά, που συνδέεται με πολλούς τομείς της ζωής μας.
Το ελαιόλαδο τρέφει, συντηρεί, προστατεύει, τονώνει, θεραπεύει, εμπνέει. Αξίζει λοιπόν να το γνωρίσουμε και να μάθουμε την ανεκτίμητη αξία του για τη διατροφή, την υγεία, τον πολιτισμό μας.
Το ελαιόλαδο τρέφει, συντηρεί, προστατεύει, τονώνει, θεραπεύει, εμπνέει. Αξίζει λοιπόν να το γνωρίσουμε και να μάθουμε την ανεκτίμητη αξία του για τη διατροφή, την υγεία, τον πολιτισμό μας.
Nein σε ελαιόλαδο και Ενωμένη Ευρώπη
B.Z. (24-05-2013) Γερμανία και «βόρειοι» σύμμαχοί της τελικά δεν ανέχθηκαν ότι το ελαιόλαδο, το προϊόν του ευρωπαϊκού Νότου, θα έβρισκε από 1/1/2014 τη θέση που του αξίζει.
Δηλαδή σε κλειστές επώνυμες μικρές συσκευασίες πάνω στα τραπέζια εστιατορίων, ξενοδοχείων και καφέ.
Με πραξικοπηματικό τρόπο ανέτρεψαν τη νομική διαδικασία που επί μήνες είχε περάσει όλα τα στάδια, ακόμη και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Κι έτσι, τώρα που η τροποποίηση του κανονισμού 29/2012 έπρεπε πια να πάρει το δρόμο του τυπογραφείου των Βρυξελλών, επενέβησαν οι Μεγάλες Δυνάμεις.
Δηλαδή σε κλειστές επώνυμες μικρές συσκευασίες πάνω στα τραπέζια εστιατορίων, ξενοδοχείων και καφέ.
Με πραξικοπηματικό τρόπο ανέτρεψαν τη νομική διαδικασία που επί μήνες είχε περάσει όλα τα στάδια, ακόμη και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Κι έτσι, τώρα που η τροποποίηση του κανονισμού 29/2012 έπρεπε πια να πάρει το δρόμο του τυπογραφείου των Βρυξελλών, επενέβησαν οι Μεγάλες Δυνάμεις.
Σσσς! Μην ενοχλείτε...τον οδηγό, λέει ο Αντιπεριφερειάρχης, τώρα το φάκελο ΠΟΠ ελαιολάδου..
«Δεν μπορούμε ακόμα κι ένα σωστό αίτημα να το διεκδικούμε σε λάθος χρόνο. Κι είναι λάθος χρονικά, αυτή τη στιγμή που ο φάκελος για το ΠΟΠ έχει κατατεθεί, να ανακινούμε το θέμα της συσκευασίας ελαιολάδου εντός ζώνης».
Αυτό τόνισε, μεταξύ άλλων, ο aντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας, Παναγιώτης Αλευράς, σε συνάντηση που είχε με το Σύλλογο Υπέρ Μεσσηνιακών Ελαιοκομικών Προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΣΥ.Μ.Ε.ΠΟΠ).
Ο δε πρόεδρος Θανάσης Μαυρούλης και μέλη του Συλλόγου εξέθεσαν στον κ. Αλευρά τις απόψεις τους για τα προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης.
Συνάντηση
Κατά τη συνάντηση ο κ. Αλευράς τόνισε την αναγκαιότητα του ελέγχου στη διακίνηση και σήμανση προϊόντων ΠΟΠ, καθώς και στην τήρηση των προδιαγραφών παραγωγής και επεξεργασίας.
Όπως ανέφερε, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με το γενικό γραμματέα Αγροτικής Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Δημήτριο Μελά, ενημερώθηκε πως η διαδικασία της επέκτασης ΠΟΠ Ελαιολάδου Καλαμάτας βρίσκεται στο τελικό της στάδιο, ενώ ολοκληρώνεται σε λίγες μέρες η διαβούλευση για τις ενστάσεις.
Έως τις 15 Ιουνίου το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων θα απαντήσει τεκμηριωμένα στις ενστάσεις που έχουν κατατεθεί, και οι απαντήσεις του θα σταλούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την τελική απόφαση επέκτασης του ΠΟΠ ελαιολάδου Καλαμάτας σε όλο το νομό.
«Η επέκταση του ΠΟΠ σε όλο το νομό είναι παμμεσσηνιακό αίτημα. Δεν υπάρχουν δεύτερες σκέψεις. Οποιαδήποτε άλλη σκέψη τη δεδομένη στιγμή είναι άκαιρη. Θεωρώ ότι το θέμα που ανακινήθηκε για τροποποίηση για συσκευασία εντός ζώνης γίνεται σε λάθος χρονική στιγμή, όταν ο φάκελος είναι στο παρά ένα για να εγκριθεί. Εγώ και η Περιφέρεια έχουμε τονίσει από την αρχή ότι πρέπει να γίνεται συσκευασία εντός ζώνης. Δεν μπορούμε, όμως, σε λάθος χρόνο να διεκδικούμε ένα σωστό αίτημα. Συμφωνήσαμε με το Σύλλογο ότι τέτοιο θέμα δεν εγείρεται και προχωρά κανονικά ο φάκελος.
Με την έγκριση θα είναι το μεγαλύτερο ΠΟΠ ελαιόλαδο σε όλο τον κόσμο, θα ξεπερνά Ιταλία και Ισπανία, και αυτό είναι ένα πλεονέκτημα. Το ΠΟΠ, όμως, δεν είναι πανάκεια, αν δε συνοδεύεται και από άλλες ενέργειες, όπως η συσκευασία, η τυποποίηση, η εξαγωγική δραστηριότητα. Εφόσον ολοκληρωθεί η επέκταση, τότε μπορούν να γίνουν χρήσιμες τροποποιήσεις, όπως η συσκευασία και η τυποποίηση εντός ζώνης», πρόσθεσε ο κ. Αλευράς.
Κατά τη συνάντηση τέθηκε και το θέμα ΠΟΠ Ελιά Καλαμάτα και την επέκτασή της, ενώ συμφωνήθηκε να πραγματοποιηθεί νέα συνάντηση, όπου θα μετέχουν ο διαχειριστής του ονόματος που είναι η ΕΑΣ, όπως και άλλοι φορείς, όπως το Επιμελητήριο, ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων και οι τυποποιητές.
«Καπνογόνα» οι συζητήσεις τώρα
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Σωματείου, Θανάσης Μαυρούλης, σημείωσε ότι ενημέρωσαν τον κ. Αλευρά για τις απόψεις τους και το ΠΟΠ Ελιά Καλαμάτα, ενώ εξέφρασαν την αντίρρησή τους για την επέκταση.
Όσον αφορά στο ελαιόλαδο, είναι αίτημα του Σωματείου να προχωρήσει η επέκταση της γεωγραφικής ζώνης και ο κ. Μαυρούλης σχολίασε: «Θεωρούμε “καπνογόνα” τις συζητήσεις που έγιναν τώρα και δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι ήθελαν να “καλύψουν” αυτά τα καπνογόνα. Είμαστε υπέρ της επέκτασης και δε θέλουμε το να αλλάξουν όλα, χωρίς να αλλάξει τίποτα. Δε ζητάμε τίποτα διαφορετικό από αυτό που ο νόμος και η φιλοσοφία των ευρωπαϊκών κανονισμών προβλέπουν. Θέλουμε να γίνουμε Ευρωπαίοι. Τα ΠΟΠ στην Ελλάδα δεν είναι ευρωπαϊκά, είναι ελληνικά», επισήμανε.
Της Βίκυς Βετουλάκη
Από το ΘΑΡΡΟΣ 28.05.2013
(σ,σ, οι τίτλοι είναι δικοίμας)
Αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας: H διαδικασία επέκτασης ΠΟΠ Ελαιόλαδο Καλαμάτα βρίσκεται στο τελικό της στάδιο
«Μέσα στο καλοκαίρι εκτιμώ ότι αναμένεται να πάρει το «πράσινο φως» από την ΕΕ η επέκταση του ΠΟΠ ελαιόλαδο Καλαμάτας», δήλωσε στον ΑγροΤύπο ο Αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας κ. Παναγιώτης Αλευράς. Και πρόσθεσε ότι μέχρι τις 15 Ιουνίου 2013 έχει προθεσμία το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να απαντήσει τεκμηριωμένα στις ενστάσεις που υπάρχουν και θα σταλούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την τελική απόφαση επέκτασης του ΠΟΠ ελαιόλαδο Καλαμάτας σε όλο το νομό.
Στο μεταξύ τον Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας επισκέφθηκε τη Δευτέρα (27 Μαΐου 2013) ο Σύλλογος Υπέρ Μεσσηνιακών Ελαιοκομικών Προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΣΥ.Μ.Ε.ΠΟΠ) και εξέθεσε τις απόψεις του για τα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης προϊόντα. Να θυμίσουμε ότι ο ΣΥ.Μ.Ε.ΠΟΠ συμφωνεί με ην επέκταση του ελαιολάδου ΠΟΠ Καλαμάτα σε όλο τον νομό αλλά διαφωνεί με την επέκταση των ελιών ΠΟΠ Καλαμάτα στους όμορους νομούς.
Ο Αντιπεριφερειάρχης τόνισε την αναγκαιότητα του ελέγχου στη διακίνηση και σήμανση προϊόντων ΠΟΠ, καθώς επίσης και στην τήρηση των προδιαγραφών παραγωγής και επεξεργασίας. Ο κ. Αλευράς ανέφερε ακόμη ότι κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε με τον Γενικό Γραμματέα Αγροτικής Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Δημήτριο Μελά, η διαδικασία της επέκτασης ΠΟΠ Ελαιόλαδο Καλαμάτα βρίσκεται στο τελικό της στάδιο, ενώ ολοκληρώνεται σε λίγες μέρες η διαδικασία διαβούλευσης για τις ενστάσεις.
«Αυτό είναι αίτημα όλων των Μεσσηνίων παραγωγών και οποιαδήποτε άλλη σκέψη τη δεδομένη στιγμή είναι άκαιρη χρονικά. Εφόσον ολοκληρωθεί η επέκταση τότε μπορούν να γίνουν χρήσιμες τροποποιήσεις, όπως η συσκευασία και η τυποποίηση εντός ζώνης», ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε:
«Σε όλα αυτά κυρίαρχο ρόλο έχει ο διαχειριστής του ονόματος, η ΕΑΣ Μεσσηνίας που έχει και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Θεωρούμε ότι το ελαιόλαδο είναι ένα προϊόν που μας ενώνει όλους, ο σκοπός είναι κοινός και η ταυτοποίηση και η εξωστρέφεια του προϊόντος είναι θέμα πρώτης προτεραιότητας της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Με την επέκταση του ΠΟΠ ελαιόλαδο Καλαμάτας θα είναι ένα προϊόν ΠΟΠ με τη μεγαλύτερη ποσότητα σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένου ότι η παραγωγοί ανέρχονται σε 56.000 και η παραγωγή άνω των 45.000 τόνων ελαιόλαδο».
Στο μεταξύ τον Αντιπεριφερειάρχη Μεσσηνίας επισκέφθηκε τη Δευτέρα (27 Μαΐου 2013) ο Σύλλογος Υπέρ Μεσσηνιακών Ελαιοκομικών Προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΣΥ.Μ.Ε.ΠΟΠ) και εξέθεσε τις απόψεις του για τα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης προϊόντα. Να θυμίσουμε ότι ο ΣΥ.Μ.Ε.ΠΟΠ συμφωνεί με ην επέκταση του ελαιολάδου ΠΟΠ Καλαμάτα σε όλο τον νομό αλλά διαφωνεί με την επέκταση των ελιών ΠΟΠ Καλαμάτα στους όμορους νομούς.
Ο Αντιπεριφερειάρχης τόνισε την αναγκαιότητα του ελέγχου στη διακίνηση και σήμανση προϊόντων ΠΟΠ, καθώς επίσης και στην τήρηση των προδιαγραφών παραγωγής και επεξεργασίας. Ο κ. Αλευράς ανέφερε ακόμη ότι κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε με τον Γενικό Γραμματέα Αγροτικής Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Δημήτριο Μελά, η διαδικασία της επέκτασης ΠΟΠ Ελαιόλαδο Καλαμάτα βρίσκεται στο τελικό της στάδιο, ενώ ολοκληρώνεται σε λίγες μέρες η διαδικασία διαβούλευσης για τις ενστάσεις.
«Αυτό είναι αίτημα όλων των Μεσσηνίων παραγωγών και οποιαδήποτε άλλη σκέψη τη δεδομένη στιγμή είναι άκαιρη χρονικά. Εφόσον ολοκληρωθεί η επέκταση τότε μπορούν να γίνουν χρήσιμες τροποποιήσεις, όπως η συσκευασία και η τυποποίηση εντός ζώνης», ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε:
«Σε όλα αυτά κυρίαρχο ρόλο έχει ο διαχειριστής του ονόματος, η ΕΑΣ Μεσσηνίας που έχει και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Θεωρούμε ότι το ελαιόλαδο είναι ένα προϊόν που μας ενώνει όλους, ο σκοπός είναι κοινός και η ταυτοποίηση και η εξωστρέφεια του προϊόντος είναι θέμα πρώτης προτεραιότητας της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Με την επέκταση του ΠΟΠ ελαιόλαδο Καλαμάτας θα είναι ένα προϊόν ΠΟΠ με τη μεγαλύτερη ποσότητα σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένου ότι η παραγωγοί ανέρχονται σε 56.000 και η παραγωγή άνω των 45.000 τόνων ελαιόλαδο».
Τρίτη 21 Μαΐου 2013
"Θεσμοφόρια": Ο αρχαίος θεσμός αναβιώνει στο Μουσείο Ακρόπολης
Τον αρχαίο γυναικείο αγροτικό θεσμό των «Θεσμοφορίων» αναβιώνουν το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σε συνεργασία με το υπουργείο Τουρισμού και τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού, το Μουσείο Ακρόπολης, και το Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.
Σύμφωνα με το Βήμα, η... επίσημη πρώτη των «Θεσμοφορίων 2013» θα γίνει στο Μουσείο της Ακρόπολης την ερχόμενη Παρασκευή (24 Μαΐου) στις 6 μ.μ. από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αθανάσιο Τσαυτάρη. Θα ακολουθήσει διήμερο εκδηλώσεων ελληνικής γαστρονομίας για την προβολή της ελληνικής γεωργίας, του τουρισμού και του πολιτισμού της χώρας μας.
Η αναβίωση του αρχαίου αγροτικού θεσμού έχει στόχο να συνδέσει τον πρωτογενή με τον δευτερογενή τομέα και να αναδείξει σε πανελλαδικό επίπεδο, τα τοπικά αγροτικά προϊόντα.
Στη διάρκεια των αρχαίων Θεσμοφορίων γίνονταν, μεταξύ άλλων, εκθέσεις γεωργικών προϊόντων της περιοχής, βραβεύσεις των καλύτερων προϊόντων ή ζώων, ανταλλαγή σπόρων ή ζωικού κεφαλαίου κ.ά.
Παρόμοιες γιορτές
Παρόμοιες γιορτές οργανώνονται κάθε καλοκαίρι σε όλη την ελληνική επικράτεια, όπως η Γιορτή του Μελιού, η Γιορτή της Ντομάτας, η Γιορτή των προϊόντων του Γυναικείου Συνεταιρισμού Α. Ποροϊων Σερρών, η Έκθεση των Προϊόντων του Πηλίου, η Έκθεση αγροτικών προϊόντων Χανίων «Αγροτικός Αύγουστος», η Γιορτή Ανταλλαγής ντόπιων ποικιλιών σπόρων στο Πελίτι Παρανεστίου Δράμας, το Πανηγύρι Αγροτουρισμού στην Επίδαυρο και πολλές άλλες.
Στόχος του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης είναι η οργάνωσή τους υπό την υποστήριξη ενός ενιαίου θεσμού, ο οποίος θα εξασφαλίζει την προβολή τους, την ενσωμάτωσή τους στο τουριστικό προϊόν της χώρας και τον συνδυασμό τους με άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Οι επισκέπτες στο Μουσείο της Ακρόπολης θα έχουν τη δυνατότητα να δοκιμάσουν ελληνικές γεύσεις από αγροτικά εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα. Την Κυριακή 26 Μαΐου, τελευταία μέρα των εκδηλώσεων, οι Περιφέρειες θα παρουσιάσουν τα προϊόντα που συνθέτουν το «Ελληνικό Πρωινό», τα οποία θα μπορούν να δοκιμάσουν οι επισκέπτες. Παράλληλα, θα παρουσιαστεί η «Παλέτα Κυκλαδίτικων Τυριών» και θα ακολουθήσει γευσιγνωσία τυριών και τοπικών κρασιών.
Οι εκδηλώσεις των «Θεσμοφορίων 2013» αποτελούν συνέχεια της σύμπραξης που επιχειρεί το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με το υπουργείο Τουρισμού για το πάντρεμα του πρωτογενούς τομέα και της μεταποίησης, με τον τουρισμό και τον πολιτισμό για την ανάδειξη των τοπικών παραδοσιακών προϊόντων. Επιδίωξή τους είναι η καθιέρωση και ο εορτασμός των «Θεσμοφορίων» κάθε χρόνο σε όλες τις Περιφέρειες της χώρας.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
ΥΓ. Η εταιρεία μας ΚΟΡΟΝΕΙΚΟ θα συμμετάσχει στο περίπτερο της Περιφέρεια Πελλοποννήσου.
Τρίτη 30 Απριλίου 2013
Εξευγενισμένο ή ραφιναρισμένο ελαιόλαδο;
Όρος που βάζει σε δίλλημα πάρα πολλούς καταναλωτές…
(27.04.2013).Επειδή πάρα πολλοί καταναλωτές βρίσκονται σε δίλημμα μπροστά στον ορισμό του «εξευγενισμένου ελαιολάδου» και μας γράφουν ζητώντας εξηγήσεις δημοσιεύουμε την e mail του επισκέπτη μας κ. Χρήστου και την σχετική απάντησή μας.
«Θέλω να σας ρωτήσω μερικά πράγματα σχετικά με το ελαιόλαδο. Είδα στο σουπερμάρκετ στην συσκευασία ότι έγραφε «λάδι από εξευγενισμένα ελαιόλαδα και παρθένα ελαιόλαδα»…
Θέλω να με ενημερώσετε τι ελαιόλαδα είναι αυτά που εξευγενίζονται… περσινά; Αυξημένης οξύτητας; Τι ακριβώς;
Και κάτι ακόμη πως το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο έχει οξύτητα κάτω από 0,8% αφού δεν περνά χημικές επεξεργασίες;
Πως καταλαβαίνεται ότι οι ελιές που θα συνθλιφτούν έχουν αυτή την οξύτητα κι όχι παραπάνω….
Παρακαλώ ενημερώστε με γιατί θέλω να έχω μια απάντηση από έναν αρμόδιο κι όχι από φόρουμ στο ιντερνέτ που ο καθένας γράφει τα δικά του…. αν μπορείτε περιγράψτε λίγο την επεξεργασία κάθε ελαιολάδου λίγο πιο αναλυτικά από ότι γράφουν τα site…
Περιμένω υπεύθυνη απάντησή σας
Ευχαριστώ
Χρήστος»
Αγαπητέ φίλε,
Δεν είστε ο πρώτος που μας κάνει την ερώτηση για το εξευγενισμένο ελαιόλαδο. Κι αυτό γιατί ο όρος που επέλεξε το ελληνικό Κράτος για να μεταφράσει την ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι ασαφής και παραπλανητικός για τους καταναλωτές.
Το λόμπυ των μεγάλων επιχειρήσεων έκανε κέντρο.
Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ακόμη σοβαρές οργανώσεις των καταναλωτών να ζητήσουν την κατάργηση αυτού του αίσχους.
Το «εξευγενισμένο» πράγματι είναι η μετάφραση του ραφιναρισμένου. «Το ρήμα ραφινάρω είναι μεταφορά του ιταλικού raffinare …εκλεπτύνω, καθαρίζω, απομακρύνω κάθε είδους επιβλαβείς προσμίξεις. ενισχύω την καθαρότητα, την ομοιογένεια…. Στο λάδι: φιλτράρω, διυλίζω» (Νεοελληνικό λεξικό του Μπαμπινιώτη).
Για την πιο ακριβή απόδοση της έννοιας θα ήταν πιο σωστή η χρήση της λέξης «ραφιναρισμένο» η οποία θα έδινε αμέσως την εντύπωση, το μήνυμα, του επεξεργασμένου προϊόντος κι όχι του ατόφιου. Όπως εξάλλου στις άλλες χώρες που χρησιμοποιούν τον όρο ραφιναρισμένο κι όχι αποκαταστημένο ευγενές
Η μετάφραση αυτή ωφέλησε το λιγότερο τον λαμπίτσα κι όχι τον καταναλωτή!
Τα λάδια που υφίστανται ραφινάρισμα είναι τα λεγόμενα λάδια λαμπάντε. Επίσης ιταλική λέξη που σημαίνει «Διαυγές,, διάφανο, λαμπερό. Olio lampante: χρησιμοποιείται στα λυχνάρια» (λεξικό Ιταλικής γλώσσας από τις εκδόσεις Zingarelli). Η υιοθέτηση αυτού του όρου στην ονομασία αυτής της κατηγορίας ελαιολάδου από τους ιταλούς δίνει άμεσα την απάντηση για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος που σημαίνει κυριολεκτικά «ελαιόλαδο καύσης». Η χρήση των ιταλικών όρων οφείλεται στο γεγονός ότι Ευρωπαϊκή ταξινόμηση του ελαιολάδου, της δεκαετίας του 80-90, βασίστηκε στις μελέτες και τις προτάσεις των ιταλών επιστημόνων.
Πότε το ελαιόλαδο ταξινομείται λαμπάντε. Όταν η οξύτητα λαδιού, εκφρασμένη σε ελαϊκό οξύ, υπερβαίνει τα 2 g ανά 100 g και/ή του οποίου τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι σύµφωνα µε τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτήν. Και μπορεί είναι της χρονιάς η και περσινό ή προπέρσινο αν έχει μείνει στις αποθήκες.
Γιατί ένα ελαιόλαδο γίνεται λαμπάντε;
Δυο είναι οι βασικοί κορμοί των αιτιών : το χωράφι και το ελαιοτριβείο μαζί με την συντήρηση.
Στο χωράφι οι παράγοντες μπορεί να είναι πολύ. Υπενθυμίζουμε τυχούσες ασθένειες του δέντρου (πχ. μεγάλη δακοπληξία), το μούχλιασμα του ελαιοκάρπου στα σακιά συλλογής, ο χρόνος συλλογής, κλπ Αλλά και μια μακριά περίοδο αναμονής στο ελαιοτριβείο, άλλες αλλοιώσεις του ελαιοκάρπου, λαθεμένη εφαρμογή των διαδικασιών, κλπ.
Πως γίνεται η ταξινόμηση;
Με τις αναλύσεις του τελικού προϊόντος, χημικές ή και οργανοληπτικές.
Δεδομένου ότι οι τιμές του προϊόντος στην αγορά εξαρτώνται από αυτές.
Από το ραφινάρισμα αυτού του ελαιολάδου του λαμπάν-τε το οποίο δίνει ένα τελικό προϊόν με χαμηλή οξύτητα στα όρια του καλού εξτραπαρθένου μας δίνει την τελευταία ποιοτικά κατηγορία ελαιολάδου το ραφιναρισμένο ελαιόλαδο ή «εξευγενισμένο» που μπορεί να πωλείται μόνο του ή σε ανάμειξη με το παρθένο.
Να υπογραμμιστεί ότι δεν είναι επικίνδυνο για την υγεία.
Το παρθένο ελαιόλαδο έχει υποστεί πολύ ελαφρές αλλοιώσεις που προέρχονται λίγο πολύ από τις ίδιες αιτίες που κάνουν το λάδι λαμπάντε, και καμιά φορά κι από την ποικιλία. Και η οξύτητα του κυμαίνεται ανάμεσα στο μέγιστο ανεκτό όριο του εξτραπαρθένου και του κατώτατου του λαμπάντε (2 γρ/100 ελαϊκού οξέος).
Το ποσοστό της παρουσίας του ελαϊκού οξέος είναι ένας δείκτης της καθαρότητας του ελαιολάδου και χρησιμοποιείται για την ταξινόμηση του. Θεωρητικά η οξύτητα μηδέν βρίσκεται στο λάδι υγιούς ελαιόκαρπου ακόμη στο δέντρο.
Το εξτραπαρθένο της Μεσσηνίας το Καλαματιανό (τα 95 % της παραγωγής) κυμαίνεται κάτω του 0,5 % σε ελαϊκό οξύ. Το δικό μου (του γράφοντος), εφέτος, σε ποσότητα σχεδόν αυτοκατανάλωσης, ήταν 0,25% και υπάρχουν και 0,1%.
Στο εξτραπαρθένο και στο παρθένο δεν επιτρέπετε καμιά επέμβαση διόρθωσης εκτός από την ανάμειξη διαφόρων παρτίδων.
Η οξύτητα του ελαιολάδου, για οργανωτικούς και οικονομικούς λόγους, δεν μπορεί να γίνει στον ελαιόκαρπο πριν την σύνθλιψη αλλά μετά την εξαγωγή του ελαιολάδου από τον καρπό.
Εγκάρδια
www.elies-laikalamatiano.gr
Κυριακή 14 Απριλίου 2013
Μην τρώτε τοξίνες
Όλες οι ασθένειες προέρχονται από το έντερο. Ιπποκράτης (460-370 π.κ.χ.)
Ο Ιπποκράτης το έλεγε αυτό πρίν από περισσότερα από 2.000 χρόνια, αλλά εμείς τώρα μόλις κατανοούμε το πόσο δίκιο είχε.
Και όχι μόνο ο Ιπποκράτης, αλλά και ένα παλιό ρητό αιώνες πιο πρίν τόσο της Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής (TCM) αλλά και της Aγιουβερδικής ιατρικής της Ινδίας, έλεγε ότι
Η ρίζα της καλής και της κακής υγείας κατοικεί στο έντερο.
Οι έρευνες κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν αποκαλύψει ότι η υγεία του εντέρου είναι κρίσιμης σημασίας για τη γενική υγεία, και ότι ένα νοσηρό έντερο συμβάλλει σε ένα ευρύ φάσμα ασθενειών όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο αυτισμός, διαταραχή φάσματος, η κατάθλιψη και το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.
Στην πραγματικότητα, πολλοί ερευνητές (συμπεριλαμβανομένου και εμού) πιστεύουν ότι η υποστήριξη της υγείας του εντέρου και η αποκατάσταση της ακεραιότητας του εντερικού φραγμού θα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς στόχους της ιατρικής του 21ου αιώνα.
Υπάρχουν δύο στενά συνδεδεμένες μεταβλητές που καθορίζουν την υγεία του εντέρου μας: η εντερική μικροχλωρίδα ή «εντερική χλωρίδα», και το φράγμα του εντέρου.
Ας συζητήσουμε για το κάθε ένα από αυτά με τη σειρά τους.
Η χλωρίδα του εντέρου:
ένας υγιής κήπος χρειάζεται υγιές έδαφος.
Το έντερο μας είναι το σπίτι σε περίπου 100,000,000,000,000 (100,000,000,000,000) μικροοργανισμούς.
Αυτός είναι ένα τόσο μεγάλος αριθμός για τον ανθρώπινο εγκέφαλο μας, που δεν μπορεί να τον κατανοήσει πραγματικά.
Ένα λογαριασμός τρισεκατομμυρίων δολαρίων, αν θέλαμε να τον απλώσουμε από την μια άκρη έως την άλλη, θα εκτεινόταν από τη γη στον ήλιο – και πάλι –πίσω στην γή.
Κάντε το αυτό επί 100 φορές και θα αρχίσετε να έχετε μια τουλάχιστον ασαφή ιδέα για το πόσο είναι τα 100 τρισεκατομμύρια.
Το ανθρώπινο έντερο περιέχει 10 φορές περισσότερα βακτήρια από όλα τα ανθρώπινα κύτταρα, που βρίσκονται σε ολόκληρο το σώμα, με πάνω από 400 γνωστά ποικίλα είδη βακτηρίων.
Στην πραγματικότητα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είμαστε περισσότερο βακτήρια από ό, τι άνθρωποι.
Σκεφτείτε το ένα για ένα λεπτό.
Έχουμε μόλις πρόσφατα αρχίσει να κατανοούμε την έκταση του ρόλου της χλωρίδας του εντέρου στην ανθρώπινη υγεία και στην ασθένεια.
Μεταξύ άλλων, η χλωρίδα του εντέρου προωθεί την κανονική γαστρεντερική λειτουργία, παρέχει προστασία από τις μολύνσεις, ρυθμίζει το μεταβολισμό και συμβάλλει σε περισσότερο από 75% του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
Η απορυθμισμένη χλωρίδα του εντέρου έχει συνδεθεί με ασθένειες που κυμαίνονται από αυτισμό και κατάθλιψη εως αυτοάνοσες παθήσεις όπως, η ασθένεια φλεγμονώδους εντέρου, η Hashimoto και ο διαβήτης τύπου 1.
Δυστυχώς, πολλά χαρακτηριστικά του σύγχρονου τρόπου ζωής συμβάλλουν άμεσα στην ανθυγιεινή χλωρίδα του εντέρου:
•Τα αντιβιοτικά και άλλα φάρμακα, όπως τα αντισυλληπτικά και τα ΜΣΑΦ. (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα)
•Οι δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες, ζάχαρη και τα επεξεργασμένα τρόφιμα.
•Δίαιτες χαμηλές σε τρόφιμα, τα οποία έχουν υποστεί ζύμωση όπως κεφίρ, γιαούρτι, τουρσιά.
•Χρόνιο στρες
•Χρόνιες λοιμώξεις
Τα αντιβιοτικά είναι ιδιαίτερα επιβλαβή για την χλωρίδα του εντέρου.
Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η χρήση αντιβιοτικών προκαλεί μια βαθιά και ταχεία απώλεια της ποικιλομορφίας και μια αλλαγή στη σύνθεση της χλωρίδας του εντέρου.
Εξού και οι μυκητιάσεις, μετά την λήψη αντιβιοτικών.
Η ποικιλομορφία αυτή δεν ανακτάται μετά από χρήση αντιβιοτικών χωρίς παρέμβαση.
Αυτός είναι και ο λόγος που σε άλλες χώρες τα αντιβιοτικά λαμβάνονται πάντα με προβιοτικά.
Γνωρίζουμε επίσης ότι τα βρέφη που δεν θηλάζουν και έχουν γεννηθεί από μητέρες με κακή εντερική χλωρίδα είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν ανθυγιεινά βακτήρια του εντέρου, και ότι από αυτές τις διαφορές της εντερικής χλωρίδας, μπορούμε να προβλέψουμε αν κάποιος θα είναι υπέρβαρος, η πρόκειται να αποκτήσει διαβήτη, έκζεμα / ψωρίαση, ακόμα και κατάθλιψη, όπως και άλλα προβλήματα υγείας στο μέλλον.
Το φράγμα του εντέρου:
ο θυρωρός που αποφασίζει τι περνάει και τι μένει έξω.
Έχετε σκεφτεί ποτέ το γεγονός ότι το περιεχόμενο του εντέρου βρίσκεται τεχνικά έξω από το σώμα;
Το έντερο είναι ένας κοίλος σωλήνα που περνάει από το στόμα έως τον πρωκτό.
Οτιδήποτε που πηγαίνει στο στόμα και δεν χωνεύεται θα βγεί αμέσως έξω από το άλλο άκρο.
Αυτή είναι, στην πραγματικότητα, μία από τις πιο σημαντικές λειτουργίες του εντέρου: να αποτρέψει τις ξένες ουσίες από την είσοδο τους στο σώμα.
Όταν ο εντερικός φραγμός γίνεται διαπερατός (δηλαδή, έχουμε ” το σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου”), μεγάλα μόρια άπεπτης στην ουσία πρωτεΐνης διαφεύγουν στην κυκλοφορία του αίματος.
Δεδομένου ότι αυτές οι πρωτεΐνες δεν ανήκουν και δεν χρησιμεύουν πουθενά εκτός του εντέρου, το σώμα αντιδρά με μια ανοσολογική απόκριση και επιτίθεται σε αυτά τα ξένα μόρια.
Οι μελέτες δείχνουν ότι αυτές οι επιθέσεις παίζουν ένα ρόλο στην ανάπτυξη αυτοάνοσων νόσων, όπως του Hashimoto και του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, μεταξύ άλλων.
Στην πραγματικότητα, οι εμπειρογνώμονες στην βιολογία των βλεννογόνων, όπως Alessio Fasano τώρα πιστεύουν ότι, το διαρρέον έντερο αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη οτιδήποτε αυτοάνοσου:
Υπάρχουν όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι η αυξημένη εντερική διαπερατότητα παίζει παθογόνο ρόλο σε διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων της κοιλιοκάκης και του διαβήτη τύπου 1.
Επομένως, υποθέτουμε ότι εκτός από τους γενετικούς και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, η απώλεια της λειτουργίας του εντερικού φραγμού είναι αναγκαία να αναπτυχθεί κάποιο αυτοάνοσο.
Η φράση "διαρρέον έντερο" χρησιμοποιείται και περιορίζεται στις εξωτερικές παρυφές της ιατρικής, που χρησιμοποιούνται από τους εναλλακτικούς επαγγελματίες με τίτλους όπως DC, ND L.Ac μετά τα ονόματά τους.
Οι συμβατικοί ερευνητές και οι γιατροί αρχικά χλεύαζαν την ιδέα ότι ένα διαρρέον εντέρου συμβάλλει στα αυτοάνοσα προβλήματα, αλλά τώρα μασάνε πλέον τα λόγια τους.
Έχει αποδειχθεί επανειλημμένα σε αρκετές καλά σχεδιασμένες μελέτες ότι η ακεραιότητα του εντερικού φραγμού είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τα αυτοάνοσα νοσήματα.
Αυτή η νέα θεωρία υποστηρίζει ότι ο εντερικός φραγμός καθορίζει σε μεγάλο βαθμό εάν ανεχόμαστε ή εάν το σώμα μας θα αντιδράσει σε τοξικές ουσίες που καταναλώνουμε από το περιβάλλον.
Η παραβίαση του εντερικού φραγμού (η οποία είναι δυνατή μόνο με ένα “διαρρέον έντερο”) από τις τοξίνες των τροφίμων, όπως την γλουτένη και τις χημικές ουσίες όπως το αρσενικό ή BPA προκαλεί ανοσολογική απόκριση η οποία επηρεάζει όχι μόνο το ίδιο το έντερο, αλλά και άλλα όργανα και ιστούς.
Αυτά περιλαμβάνουν το σκελετικό σύστημα, το πάγκρεας, τα νεφρά, το ήπαρ και τον εγκέφαλο.
Αυτό είναι ένα κρίσιμο σημείο για να καταλάβουμε: δεν είναι ανάγκη να υπάρχουν συμπτώματα για να έχετε διαρρέον έντερο.
Το διαρρέον έντερο μπορεί να εκδηλωθεί ως δερματικά προβλήματα, όπως έκζεμα ή ψωρίαση, καρδιακή ανεπάρκεια, αυτοάνοσες καταστάσεις που επηρεάζουν το θυρεοειδή (Hashimoto) ή τις αρθρώσεις (ρευματοειδής αρθρίτιδα), ψυχική ασθένεια, διαταραχές όπως του αυτισμού, κατάθλιψη και πολλά άλλα.
Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται zoνουλίνη που αυξάνει την εντερική διαπερατότητα σε ανθρώπους και άλλα ζώα.
Αυτό οδήγησε σε μια έρευνα της ιατρικής βιβλιογραφίας για ασθένειες που χαρακτηρίζονται από αυξημένη εντερική διαπερατότητα (διαρρέον έντερο).
Φανταστείτε την έκπληξή τους, όταν οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πολλές, αν όχι οι περισσότερες, αυτοάνοσες ασθένειες – όπως κοιλιοκάκη, διαβήτης τύπου 1, σκλήρυνση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου – χαρακτηρίζονται από αφύσικα υψηλά επίπεδα της και zονουλίνης και του διαρρέοντος εντέρου.
Στην πραγματικότητα, οι ερευνητές έχουν βρει ότι μπορούν να προκαλέσουν διαβήτη τύπου 1 σχεδόν αμέσως σε ζώα μετά την έκθεσή τους σε zoνουλίνη.
Προκαλούν διαρρέον έντερο, και αρχίζει η παραγωγή αντισωμάτων στα κύτταρα των νησιδίων – τα οποία είναι υπεύθυνα για την έκκριση της ινσουλίνης.
Βήμα # 1: Μην τρώτε τοξίνες, εξήγησα ότι ένας από τους κύριους λόγους που δεν πρέπει να τρώμε το σιτάρι και άλλα σιτηρά που περιέχουν γλουτένη είναι ότι περιέχουν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται γλιαδίνη, η οποία έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την παραγωγή ζονουλίνης και, επομένως, συμβάλλουν άμεσα στο διαρρέον έντερο.
Περισσότερα για την ζονουλίνη και την γλιαδίνη εδω:
Η αλήθεια για την τοξικότητα των τροφίμων χωρίς γλουτένη και την κοιλιοκάκη
Αλλά τι άλλο μπορεί να προκαλέσει διαρροή του εντέρου;
Εν ολίγοις, τα ίδια πράγματα που ανέφερα παραπάνω ότι καταστρέφουν την χλωρίδα του εντέρου μας:
κακή διατροφή, φάρμακα (αντιβιοτικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, στεροειδή, τα αντιόξινα, κλπ.), οι λοιμώξεις, το στρες, ορμονικές διαταραχές, καθώς και νευρολογικές παθήσεις (εγκεφαλικό τραύμα, εγκεφαλικό επεισόδιο και νευροεκφυλισμός).
Διαρρέον έντερο = κουρασμένοι, φλεγμονή και κατάθλιψη
Εδώ είναι το πακέτο.
Διαρρέον έντερο και κακή εντερική χλωρίδα είναι κοινά λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής.
Εάν έχετε ένα διαρρέον έντερο, έχετε πιθανώς κακή εντερική χλωρίδα, και το αντίστροφο.
Και όταν είναι μειωμένη η εντερική χλωρίδα σας και το φράγμα του εντέρου, θα υπάρξει φλεγμονή. Περίοδος.
Αυτή η συστηματική φλεγμονώδης απόκριση οδηγεί στη συνέχεια στην ανάπτυξη της αυτοάνοσου.
Και ενώ το διαρρέον έντερο και η κακή χλωρίδα του εντέρου μπορεί να εκδηλωθεί ως πρόβλημα του πεπτικού συστήματος, σε πολλούς ανθρώπους δεν γίνεται αυτό.
Αντ ‘αυτού εμφανίζεται ως προβλήματα τόσο διαφορετικά όπως η καρδιακή ανεπάρκεια, η κατάθλιψη, η ομίχλη εγκεφάλου, έκζεμα / ψωρίαση και άλλες δερματικές καταστάσεις, επίσης μπορεί να εμφανιστεί σαν μεταβολικά προβλήματα, όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης, οι αλλεργίες, το άσθμα και άλλες αυτοάνοσες ασθένειες.
Σύμφωνα με την Δρ Νατάσα Campbell-McBride
ΕντεροΨυχολογικό Σύνδρομο (σύνδρομο GAP) Από τη Δρ Ν. Κάμπελ-McBride Η Δρ Νατάσα Campbell-McBride είναι Ρωσίδα νευρολόγος της οποίας το παιδί της ανέπτυξε αυτισμό
Τα πιο συνηθισμένα παθογόνα μικρόβια που υπεραναπτύσσονται στο πεπτικό σύστημα των παιδιών και των ενηλίκων με νευροψυχιατρικές παθήσεις είναι ζυμομύκητες, ιδίως τα είδη Candida.Οι ζυμομύκητες διασπούν τους υδατάνθρακες, παράγοντας αλκοόλη και σαν υποπροϊον ακεταλδεΰδη. Ας δούμε τι κάνει μια διαρκή έκθεση του σώματος στην αλκοόλη και την ακεταλδεΰδη.
1.Ηπατική βλάβη με μειωμένη ικανότητα να αποτοξινώσει τα φάρμακα, ρύπους και άλλες τοξίνες.
2.Εκφύλιση του παγκρέατος με μειωμένη ικανότητα παραγωγής των παγκρεατικών ενζύμων, που θα επηρεάσει την πέψη.
3.Μειωμένη ικανότητα του τοιχώματος του στομάχου να παράξει οξύ.
4.Βλάβες στο ανοσοποιητικό σύστημα.
5.Εγκεφαλική βλάβη με έλλειψη αυτοελέγχου, διαταραχή συντονισμού, διαταραχή της ανάπτυξης του λόγου, επιθετικότητα, διανοητική καθυστέρηση, απώλεια μνήμης και λήθαργος.
6.Περιφερική βλάβη των νεύρων με αλλοιωμένες αισθήσεις και μυϊκή αδυναμία.
7.Άμεση βλάβη των ιστών των μυών με διαταραγμένη ικανότητα συστολλοδιαστολής και μυϊκή αδυναμία.
8.Διατροφικές ελλείψεις από τις βλαβερές συνέπειες στην πέψη και την απορρόφηση των περισσοτέρων βιταμινών, ανόργανων στοιχείων και αμινοξέων. Ελλείψεις σε βιταμίνες Β και Α είναι ιδιαίτερα συχνές.
Για να αντιμετωπίσουμε επαρκώς αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να δημιουργήσουμε υγιή χλωρίδα του εντέρου και να αποκαταστήσουμε την ακεραιότητα του εντερικού φραγμού μας.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε οποιαδήποτε αυτοάνοση νόσο, είτε έχετε πεπτικά προβλήματα είτε όχι.
Πώς να διατηρήσουμε και να αποκαταστήσουμε ένα υγιές έντερο:
Το πιο προφανές πρώτο βήμα για τη διατήρηση ενός υγιούς εντέρου είναι να αποφύγετε όλα τα πράγματα που ανέφερα παραπάνω και τα οποία καταστρέφουν την χλωρίδα του εντέρου και προκαλούν βλάβη του εντερικού φραγμού.
Αλλά φυσικά αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, ειδικά στην περίπτωση του χρόνιου στρες και των μολύνσεων.
Ούτε έχουμε κανένα έλεγχο για το αν μας είχαν θηλάσει ή αν οι μητέρες μας είχαν υγιή έντερα όταν μας γέννησαν.
Εάν έχετε εκτεθεί σε κάποιον από αυτούς τους παράγοντες, εξακολουθούν να υπάρχουν μέτρα που μπορείτε να ακολουθήσετε για να αποκατασταθεί η χλωρίδα του εντέρου σας:
-Αφαιρέστε όλες τις τοξίνες τροφίμων από τη διατροφή σας
-Τρώτε άφθονες ίνες.
-Δύο ώρες μετά το τελευταίο γεύμα σας καθημερινά, ρίξτε μια κουταλιά της σούπας βιολογικές σταφίδες αναμειγνύεται με μια κουταλιά της σούπας οργανικό σουσάμι. Μασήστε το μείγμα καλά πριν από την κατάποση σε καθημερινή βάση.
-Τρώτε τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως κεφίρ, γιαούρτι, λάχανο τουρσί, ώστε να παίρνετε υψηλής ποιότητας, πολλά είδη προβιοτικών.
-Λαμβάνετε υψηλής ποιότητας θαλάσσιου φυτοπλαγκτού, χλωρέλα και σπιρουλίνα, A.F.A..
-Εξαλείψετε τυχόν εντερικά παθογόνα (όπως παράσιτα) που μπορεί να υπάρχουν
-Προσέχουμε πάντα να έχουμε επαρκή Ω3 ΒΑΣΙΚΆ λιπαρά οξέα, ( ονομάζονται βασικά γιατί χωρίς αυτά δεν μπορούμε να ζήσουμε) στην διατροφή μας, γιατί δεν τα παράγει ο οργανισμός μας, αλλά τα παίρνουμε μόνο μέσω της διατροφής μας.
-Να πάρετε μέτρα για να διαχειριστείτε το στρές σας.
Ευαγγέλου Μαριάννα
Δείτε ακόμη: Έντερο: ο "βασιλιάς" των οργάνων!
http://episthmi.blogspot.gr/2012/10/blog-post_18.html
http://www.gaps.me/
http://paleoparents.com/2012/what-should-you-eat-to-heal-a-leaky-gut/
http://chriskresser.com/9-steps-to-perfect-health-5-heal-your-gut
http://www.naturalnews.com/038310_superfoods_gut_health_friendly_bacteria.html
Το είδα: fytro.wordpress.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

